Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "Persia" wg kryterium: Temat


Tytuł:
Wewnętrzne przyczyny upadku monarchii Safawidów w dziełach o. Tadeusza Krusińskiego SJ
Inner Reasons for the Fall of Safavid’s Monarchy in the Works of Tadeusz Krusiński SJ
Autorzy:
Borkowski, Mikołaj Piotr
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/578222.pdf
Data publikacji:
2018-03-14
Wydawca:
Polskie Towarzystwo Orientalistyczne
Tematy:
Safavid period
eunuchs
Persian Administration
History of Oriental Studies
Sultan Husayn
Armenians in Persia
Tadeusz Juda Krusiński
Opis:
The Hotaki rebellion ending the Safavid rule over Iran, came as a considerable surprise to the Europeans. A Polish missionary named Tadeusz Juda Krusiński SJ, who was present in Isfahan during its siege in 1722, wrote a book about this revolution. This work enjoyed much popularity in 18th-century Europe. Krusiński considers the decline of the Safavid state to have been caused not only by the Afghan rebellion, but also by many internal factors. Among such, Krusiński mentions factionalism (the best example of which was the mutual hatred between the Haydari and Ne’mati societies), and the abuse of state power by provincial governors in various ways. But the most crucial was, according to Krusiński, the immense influence held by the eunuchs over the weak and irresolute Sultan Husayn, which led to the selling of impor-tant positions, and the impunity of the corrupted bureaucrats. Moreover, the numerous and frequent changes caused by the eunuchs’ personal policies fueled conflicts between provincial governors, which led to the oppression of Iran’s population, especially the Armenians. These internal problems let the Afghans not only to successfully rebel against the Safavid, but also to end their rule over the whole of Iran.
Źródło:
Przegląd Orientalistyczny; 2017, 3-4 (263-264); 361-369
0033-2283
Pojawia się w:
Przegląd Orientalistyczny
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Canis lupus in the text? A wolf sacrifice in Xenophon’s Anabasis, 2.2.9
Autorzy:
Burliga, Bogdan
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/44775368.pdf
Data publikacji:
2023
Wydawca:
Polskie Towarzystwo Religioznawcze
Tematy:
wolf
sacrifice
bloody rites
Greece
Persia
Anabasis
Opis:
The subject of this article is an enigmatic and thus highly intriguing passage in Book 2 of Xenophon's Anabasis, where the author succinctly describes an alliance between Greek mer[1]cenaries and the Persian commander Ariaeus. Both sides pledged under oath to help each other, not to use trickery or treachery. This military pact was preceded by an animal sacrifice, after which the Greeks dipped sword blades and the Persians spearheads in the blood poured on a shield. The domestic animals killed in this rite were a bull and a ram, while the wild ones were a boar and a wolf. However, in the last case there is a controversy: some medieval manuscripts of the Anabasis do not mention the predatory animal, whereas others do. In the paper I argue that MSS lesson with the noun 'wolf ', should be retained, which in turn prompts one to ask about the religious context in which wolf was might be killed in sacrifice and by whom.
Źródło:
Przegląd Religioznawczy; 2023, 2/288; 137-147
1230-4379
Pojawia się w:
Przegląd Religioznawczy
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Wpływy orientalne na myśl polityczną starożytnej Grecji
Oriental influences on ancient Greek political thought
Autorzy:
Ceglarska, Anna
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/621815.pdf
Data publikacji:
2016
Wydawca:
Uniwersytet w Białymstoku. Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku
Tematy:
Grecja, Herodot, Persja, wolność polityczna, despotyzm.
Greece, Herodotus, Persia, political freedom, despotism.
Opis:
The aim of the paper is to present the influence of western culture on the political thought of ancient Greece. The first example presented is the world of Homer and the emerging differences between Greeks and Trojans. The work then turns to Herodotus, who clearly indicated the differences between the Greeks and the Persian-barbarians. The Greco- Persian conflict, described by Herodotus more universally as a conflict between East and West, is primarily a conflict of two different regimes. It clarifies the different values that guided the two sides, causing significant differences in the political sphere. The empha- sis, in the wake of Herodotus, is on conflict between the free poleis and eastern despotic monarchy. The paper shows how relations with eastern culture influenced the formation of internal political awareness and political thought in ancient Greece.
Źródło:
Miscellanea Historico-Iuridica; 2016, 15, 2; 233-247
1732-9132
2719-9991
Pojawia się w:
Miscellanea Historico-Iuridica
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Wojciech Biberstein-Kazimirski - orientalista i dyplomata
Wojciech Biberstein-Kazimirski – an orientalist and diplomat
Autorzy:
Drira, Abdelhamid
Kubacki, Grzegorz
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2084934.pdf
Data publikacji:
2020
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Biblioteka Kórnicka PAN
Tematy:
Wojciech Biberstein-Kazimirski (1808-1887)
Qu’ran
19th-century Persia
Oriental studies
Opis:
Wojciech Biberstein-Kazimirski is a fascinating, non-typical scientist, who has nevertheless been forgotten by Polish historiography. Count Tytus Działyński immediately saw great potential in him and generously funded his studies. The trust of the Działyński family was passed on from father to son and Jan Działyński also supported the work of Kazimirski, who was certainly the greatest Polish orientalist. Kazimirski was an active patriot of the Polish insurrection. He took refuge in France where he made a respectable career at the Ministry of Foreign Affairs in the 19th century. He was awarded French citizenship and made an officer of la Légion d’honneur. He distinguished himself as a remarkable linguist and published works in a dozen languages, including the most famous French translation of the Qu’ran of all time and his French-Arabic dictionary, which are still considered among the best today. He was also an expert in oriental manuscripts. He was appreciated by the two Czartoryski princes, and the two Shahs of Iran of his time. After his death, the French Ministry of Foreign Affairs erected a beautiful bust on his tomb that can still be admired. However, despite all this, there is not a single accurate biography about him. On the contrary, most notices and articles do not even get the most basic things right about him, such as his name, his origin, or his religion.
Źródło:
Pamiętnik Biblioteki Kórnickiej; 2020, 37; 129-144
0551-3790
Pojawia się w:
Pamiętnik Biblioteki Kórnickiej
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Historyczne uwarunkowania wyborów politycznych dokonywanych przez Gruzinów od początku państwowości do końca XIX w.
Autorzy:
Furier, Andrzej
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/44014202.pdf
Data publikacji:
2023
Wydawca:
Uniwersytet w Białymstoku. Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku
Tematy:
Gruzja
kultura
religia
Kościół gruziński
polityka
Zachód
Persja
Turcja
Rosja
Georgia
culture
religion
Georgian church
policy
West
Persia
Turkey
Russia
Opis:
Artykuł prezentuje wpływ ukształtowanych w przeszłości czynników kulturowych i społecznych na gruzińską politykę. Przeanalizowano oddziaływanie na Gruzję wschodnich i zachodnich wzorców kulturowych i modeli ustrojowych od początku państwowości do I wojny światowej. Wskazano na znaczenie, jakie dla Gruzji miało zamienienie w XIX w. wpływów perskich i tureckich przez rosyjskie. Odtąd zbliżenie z państwem chrześcijańskim, należącym politycznie i kulturowo do Zachodu, było dla Gruzinów szansą na odbudowanie kontaktów ze światem zachodnim.
The paper presents the influence of cultural and social factors shaped in the past on Georgian politics. The impact of eastern and western cultural patterns and political models on Georgia from the beginning of statehood to World War I was analyzed. The importance of replacing Persian and Turkish influences with Russian ones in the 19th century was pointed out. From then on, rapprochement with the Christian state, which politically and culturally belonged to the West, was an opportunity for Georgians to rebuild contacts with the Western world.
Źródło:
Studia Podlaskie; 2023, 31; 161-182
0867-1370
Pojawia się w:
Studia Podlaskie
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Norwid’s way to Hafiz
Norwida droga do Hafiza
Autorzy:
Gadamska-Serafin, Renata
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/17863973.pdf
Data publikacji:
2020-05-06
Wydawca:
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. Towarzystwo Naukowe KUL
Tematy:
Norwid
Assunta
Hafiz
Sufism
Persian poetry
Hafiz’s reception in Poland
Poland and Persia
sufizm
poezja perska
recepcja Hafiza w Polsce
Polska i Persja
Opis:
In Norwid’s works one can find distant echoes of the Sufi concepts. One of the threads linking this Polish poet to the current of Muslim mysticism is his fascination with Hafiz’s Divan (and secondly – the person of Abd el-Kader) manifesting itself in Pisma wszystkie. The Persian poet and mystic is mentioned in the works of the Polish author five times (twice in letters and three times in poems: Assunta, Emil na Gozdawiu and A Dorio ad Phrygium). It is quite doubtful that Norwid became acquainted with philarete’s translations of Hafiz’s ghazals (Sękowski, Wiernikowski, Chodźko) in his pre-emigration (Warsaw) period. It was rather the full German translations of Divan (Purgstall and others) and numerous thematic references in the works of German Romantics (Goethe, Heine) that opened to him the gates to Hafiz’s world. Norwid could have been exposed to these during his stay in Berlin in 1846 while attending a query at the University Library there. It cannot be ruled out that also the reading of Emerson’s works during his American period (and later) could be his source of inspiration. The world of Hafiz’s lyric poetry could also spread open before Norwid owing to French translations, although their role was rather secondary, since in the 19th century they were relatively few (only 32 works were translated before Norwid’s death). The years of Parisian emigration provided many new opportunities to advance the know-ledge of Persian literature and culture. This was favoured not only by Norwid’s stay in Paris, but also by the presence, among Polish emigrants, of eminent iranologists with whom Norwid was in touch: Aleksander Chodźko and Wojciech Biberstein-Kazimirski (he worked together with Norwid’s cousin Michał Kleczkowski at the French Ministry of Foreign Affairs). The height of Norwid fascination with Hafiz was in the 1870s, although many facts indicate that Promethidion might already have been inspired by Hafiz. The Sufi “alchemy of love” permeating the stanzas of Hafiz’s Divan found its reflection primarily in Assunta. Norwid took the motto for this poem probably from the French translation of A Grammar of the Persian Language by William Jones (translated by Garcin de Tassy in 1845), in which the couplet was among the examples of Persian syntax (the ghazal in which this couplet originated, was still not fully translated into French). In turn, the epigraph for Emil na Gozdawiu is probably a paraphrase of the ghazal translated into French by the same Jones and included in his Treatise on Oriental Poetry as Ode V. The choice of the epigraph to Emil... testifies to Norwid’s affiliation with an elite group of 19th-century erudite people who were able to get access to the religious dimension of the poetry by Hafiz, which generally remained hidden for the European readers of Divan at that time. A particularly original idea of the Polish poet was the evocation of a text from the area of cultural Islam (and not Christianity!) for polemics with the Rousseauean secular model of upbringing, and the juxtaposition of the secularised European mentality with the deep, unshakable religious sense of the Orient.
W twórczości Norwida odnaleźć można dalekie echa koncepcji sufickich. Jedną z nici wiążących tego polskiego poetę z nurtem muzułmańskiego mistycyzmu jest manifestująca się w Pismach wszystkich fascynacja Dywanem Hafiza (drugą – osoba Abd el-Kadera). Perski poeta-mistyk jest wspominany w dziełach polskiego autora pięć razy (dwa razy w listach oraz trzy razy w poematach: Assunta, Emil na Gozdawiu oraz A Dorio ad Phrygium). Jest dość wątpliwe, by w okresie przedemigracyjnym (warszawskim) Norwid zapoznał się z filareckimi przekładami gazelów Hafiza (Sękowski, Wiernikowski, Chodźko). Bramy do świata Hafizowskiego otworzyły przed nim raczej dopiero pełne niemieckie tłumaczenia Dywanu (Purgstall i inni) oraz liczne nawiązania tematyczne w utworach niemieckich romantyków (Goethe, Heine). Okazją do zetknięcia z nimi był pobyt Norwida w Berlinie w roku 1846 i kwerendy w tamtejszej Bibliotece Uniwersyteckiej. Niewykluczone, że rolę bodźca odegrała też amerykańska (i późniejsza) lektura dzieł Emersona. Świat liryki Hafizowskiej otwierały przed autorem Assunty także przekłady francuskie, choć tym przypaść musiała raczej rola drugorzędna, gdyż w wieku XIX były one stosunkowo nieliczne (przełożono zaledwie 32 utwory do śmierci Norwida). Lata emigracji paryskiej dostarczyły wielu nowych okazji, by pogłębić wiedzę o literaturze i kulturze Persji. Sprzyjał temu nie tylko sam pobyt w Paryżu, ale i obecność w gronie polskich emigrantów, wybitych iranologów, z którymi Norwid się stykał: Aleksandra Chodźki i Wojciecha Biberstein-Kazimirskiego (ten pracował z kuzynem Norwida – Michałem Kleczkowskim we francuskim MSZ). Apogeum fascynacji Norwida Hafizem przypadło na lata 70., choć wiele poszlak zdaje się wskazywać na Hafizowski patronat już nad Promethidionem. Suficka „alchemia miłości”, przenikająca strofy Dywanu Hafiza, znalazła odblask przede wszystkim w Assuncie. Motto do tego poematu zaczerpnął Norwid zapewne z francuskiego przekładu A Grammar of the Persian Language Williama Jonesa (tłum. Garciana de Tassy z 1845 r.), w której dwuwiersz ów znalazł się pośród przykładów perskiej składni (gazel, z którego pochodzi ów dystych, nie był jeszcze wówczas w całości przetłumaczony na francuski). Z kolei motto do Emila na Gozdawiu jest prawdopodobnie parafrazą gazelu przełożonego na język francuski przez tegoż Jonesa i zamieszczonego w jego Traktacie o poezji orientalnej jako Oda V. Wybór motta do Emila… świadczy o przynależności Norwida do elitarnej grupy XIX-wiecznych erudytów, którzy umieli dotrzeć do religijnego wymiaru poezji Hafiza, umykającego na ogół ówczesnym europejskim czytelnikom Dywanu. Szczególnie oryginalnym pomysłem polskiego poety było przywołanie tekstu z obszaru kulturowego islamu (a nie chrześcijaństwa!) dla potrzeb polemiki z russowskim laickim modelem wychowania oraz przeciwstawienie zsekularyzowanej mentalności europejskiej głębokiego, niewzruszonego zmysłu religijnego Orientu.
Źródło:
Studia Norwidiana; 2018, 36 English Version; 5-58
0860-0562
Pojawia się w:
Studia Norwidiana
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Norwida droga do Hafiza
Norwid’s way to Hafiz
Autorzy:
Gadamska-Serafin, Renata
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2117291.pdf
Data publikacji:
2018
Wydawca:
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. Towarzystwo Naukowe KUL
Tematy:
Norwid
Assunta
Hafiz
sufizm
poezja perska
recepcja Hafiza w Polsce
Polska i Persja
Sufism
Persian poetry
Hafiz’s reception in Poland
Poland and Persia
Opis:
W twórczości Norwida odnaleźć można dalekie echa koncepcji sufickich. Jedną z nici wiążących tego polskiego poetę z nurtem muzułmańskiego mistycyzmu jest manifestująca się w Pismach wszystkich fascynacja Dywanem Hafiza (drugą – osoba Abd el-Kadera). Perski poeta-mistyk jest wspominany w dziełach polskiego autora pięć razy (dwa razy w listach oraz trzy razy w poematach: Assunta, Emil na Gozdawiu oraz A Dorio ad Phrygium). Jest dość wątpliwe, by w okresie przedemigracyjnym (warszawskim) Norwid zapoznał się z filareckimi przekładami gazelów Hafiza (Sękowski, Wiernikowski, Chodźko). Bramy do świata Hafizowskiego otworzyły przed nim raczej dopiero pełne niemieckie tłumaczenia Dywanu (Purgstall i inni) oraz liczne nawiązania tematyczne w utworach niemieckich romantyków (Goethe, Heine). Okazją do zetknięcia z nimi był pobyt Norwida w Berlinie w roku 1846 i kwerendy w tamtejszej Bibliotece Uniwersyteckiej. Niewykluczone, że rolę bodźca odegrała też amerykańska (i późniejsza) lektura dzieł Emersona. Świat liryki Hafizowskiej otwierały przed autorem Assunty także przekłady francuskie, choć tym przypaść musiała raczej rola drugorzędna, gdyż w wieku XIX były one stosunkowo nieliczne (przełożono zaledwie 32 utwory do śmierci Norwida). Lata emigracji paryskiej dostarczyły wielu nowych okazji, by pogłębić wiedzę o literaturze i kulturze Persji. Sprzyjał temu nie tylko sam pobyt w Paryżu, ale i obecność w gronie polskich emigrantów, wybitych iranologów, z którymi Norwid się stykał: Aleksandra Chodźki i Wojciecha Biberstein-Kazimirskiego (ten pracował z kuzynem Norwida – Michałem Kleczkowskim we francuskim MSZ). Apogeum fascynacji Norwida Hafizem przypadło na lata 70., choć wiele poszlak zdaje się wskazywać na Hafizowski patronat już nad Promethidionem. Suficka „alchemia miłości”, przenikająca strofy Dywanu Hafiza, znalazła odblask przede wszystkim w Assuncie. Motto do tego poematu zaczerpnął Norwid zapewne z francuskiego przekładu A Grammar of the Persian Language Williama Jonesa (tłum. Garciana de Tassy z 1845 r.), w której dwuwiersz ów znalazł się pośród przykładów perskiej składni (gazel, z którego pochodzi ów dystych, nie był jeszcze wówczas w całości przetłumaczony na francuski). Z kolei motto do Emila na Gozdawiu jest prawdopodobnie parafrazą gazelu przełożonego na język francuski przez tegoż Jonesa i zamieszczonego w jego Traktacie o poezji orientalnej jako Oda V. Wybór motta do Emila… świadczy o przynależności Norwida do elitarnej grupy XIX-wiecznych erudytów, którzy umieli dotrzeć do religijnego wymiaru poezji Hafiza, umykającego na ogół ówczesnym europejskim czytelnikom Dywanu. Szczególnie oryginalnym pomysłem polskiego poety było przywołanie tekstu z obszaru kulturowego islamu (a nie chrześcijaństwa!) dla potrzeb polemiki z russowskim laickim modelem wychowania oraz przeciwstawienie zsekularyzowanej mentalności europejskiej głębokiego, niewzruszonego zmysłu religijnego Orientu.
In Norwid’s works one can find distant echoes of the Sufi concepts. One of the threads linking this Polish poet to the current of Muslim mysticism is his fascination with Hafiz’s Divan (and secondly – the person of Abd el-Kader) manifesting it self in Pisma wszystkie. The Persian poet and mystic is mentioned in the works of the Polish author five times (twice in letters and three times in poems: Assunta, Emil na Gozdawiu and A Dorio ad Phrygium). It is quite doubtful that Norwid became acquainted with philarete’s translations of Hafiz’sghazals (Sękowski, Wiernikowski, Chodźko) in his pre-emigration (Warsaw) period. It was rather the full German translations of Divan (Purgstall and others) and numerous thematic references in the works of German Romantics (Goethe, Heine) that opened to him the gates to Hafiz’s world. Norwid could have been exposed to these during his stay in Berlin in 1846 while attending a query at the University Library there. It cannot be ruled out that also the reading of Emerson’s works during his American period (and later) was a kind of stimulus. The world of Hafiz’s lyric poetry could also spread open before Norwid owing to French translations, although their role was rather secondary, since in the 19th century they were relatively few (only 32 works were translated before Norwid’s death). The years of Parisian emigration provided many new opportunities to advance the know-ledge of Persian literature and culture. This was favoured not only by the stay in Paris, but also by the presence among Polish emigrants of eminent iranologists with whom Norwid was in touch: Aleksander Chodźko and Wojciech Biberstein-Kazimirski (he worked together with Norwid’s cousin Michał Kleczkowski at the French Ministry of Foreign Affairs). The height of Norwid fascination with Hafiz was in the 1870s, although many facts indicate that Promethidion could already be inspired by Hafiz. The Sufi “alchemy of love” permeating the stanzas of Hafiz’s Divan found its reflection primarily in Assunta. Norwid took the motto for this poem probably from the French translation of A Grammar of the Persian Language by William Jones (translated by Garcin de Tassyin 1845), in which the couplet was among the examples of Persian syntax (the ghazelin which this couplet originated, was still not fully translated into French). In turn, the motto for Emil na Gozdawie is probably a paraphrase of the ghazel translated into French by the same Jones and included in his Treaty on Oriental Poetry as Ode V. The choice of the motto to Emil... testifies to Norwid’s affiliation with an elite group of 19th-century erudites who were able to get access to the religious dimension of the poetry by Hafiz, which generally remained hidden for the European readers of Divan at that time. A particularly original idea of the Polish poet was the evocation of a text from the area of cultural Islam (and not Christianity!) for the needs of polemics with the Rousseau eansecular model of upbringing, and the juxtaposition of the secularised European mentality with the deep, unshakable religious sense of the Orient.
Źródło:
Studia Norwidiana; 2018, 36; 5-53
0860-0562
Pojawia się w:
Studia Norwidiana
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Historical background and peculiarities of mosque construction in Iran as a basis for their restoration
Tło historyczne i cechy konstrukcji meczetów w Iranie jako podstawa ich odnowy
Autorzy:
Ivashko, Yulia
Dmytrenko, Andrii
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1841659.pdf
Data publikacji:
2020
Wydawca:
Stowarzyszenie Konserwatorów Zabytków
Tematy:
Persia
Iran
influence factors
Islamic architecture
periodization
restoration
Persja
architektura islamska
periodyzacja
restauracja
Opis:
This paper studies the historical background of the formation of the Persian Islamic school, which was formed largely based on the pre Islamic traditions of the Achaemenids and Sassanids. Insufficiently explored aspects concerning the architectural periodization of Iranian mosques were identified. This gives arguments as to how external factors influenced the formation of the Islamic architectural school of Iran; it was shown how elements of pre-Islamic Persian architecture were organically incorporated into the architecture of the Persian iwan mosque. The relationship between historical and architectural periods, between each architectural period and the types of building materials and structures was analyzed. The process of transition from a purely structure- and functionality-oriented to decorativeness and monumentality was presented.
W artykule przeanalizowano podstawy historyczne powstania perskiej szkoły islamskiej, która w znacznej mierze została oparta na przedislamskich tradycjach Achemenidów i Sasanidów. Zidentyfikowano niedostatecznie zbadane aspekty periodyzacji architektonicznej irańskich meczetów. Przedstawiono argumenty, w jaki sposób czynniki zewnętrzne wpłynęły na powstanie islamskiej szkoły architektonicznej w Iranie. Pokazano także, jak elementy architektoniczne przedislamskiej Persji zostały organicznie włączone do architektury perskiego meczetu typu „iwan”. Przeanalizowano również związek między okresami historycznymi i architektonicznymi oraz pomiędzy każdym okresem architektonicznym a rodzajami materiałów i konstrukcji budowlanych. Zaprezentowano, jak odbywał się proces przejścia od czystej konstrukcji i funkcji do dekoracyjności i monumentalności.
Źródło:
Wiadomości Konserwatorskie; 2020, 63; 46-53
0860-2395
2544-8870
Pojawia się w:
Wiadomości Konserwatorskie
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
What Is Europe? The Greek Beginnings
Autorzy:
Jaroszyński, Piotr
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/507374.pdf
Data publikacji:
2016-03-30
Wydawca:
International Étienne Gilson Society
Tematy:
Europe
Greece
Persia
culture
civilization
freedom
barbarian
Opis:
The article begins with the statement that there are three concepts of Europe historically significant. The first concept of Europe looms out in the context of the clash between the ancient Greeks and the Persians, the second one is induced by Christianity and Islam meeting head-on whereas the third concept results from the European civilization confronting the cultures of the newly discovered peoples inhabiting other continents. It is just in the context of the indicated clashes that the concept of Europe is shaped as a phenomenon diversified not only geographically but also in terms of civilization as regards other cultures or civilizations. The article then concerns with the concept of Europeanism which in the cultural sense was crystallized in Greece at the turn of the fifth and fourth centuries before Christ. It emerged on the background of the opposition between the Greeks and Asians as well as other peoples, which were referred to as barbarians by the Greeks. The article concludes that it was culture and freedom which constituted two arms of Europeanness shaped by the ancient Greeks.
Źródło:
Studia Gilsoniana; 2016, 5, 1; 205-215
2300-0066
Pojawia się w:
Studia Gilsoniana
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Kształtowanie się persko-muzułmańskiej tożsamości i pamięci historycznej w świetle historii relacji persko-muzułmańskich w „Kronice proroków i królów” at-Tabariego
The forging of a Persian-Muslim identity and historical memory in light of al-Tabari’s “History of the Prophets and Kings”
Autorzy:
Konik, Dariusz
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/26850722.pdf
Data publikacji:
2022-12-31
Wydawca:
Uniwersytet Wrocławski. Wydział Nauk Historycznych i Pedagogicznych. Instytut Historyczny
Tematy:
Sassanid Persia
Caliphate
Islamisation
Arabisation
al-Tabari
Persja Sasanidów
kalifat
islamizacja
arabizacja
at-Tabari
Opis:
The aim of this article is to analyse the earliest interactions between Muslims and Persians, the portrayal of each group and the chronicler’s narrative surrounding them, in order to study the beginning of the process that would result in the creation of a dual Islamic Iranian identity and its core values.
Źródło:
Studia Antiquitatis et Medii Aevi Incohantis; 2022, 7; 64-84
2544-4379
Pojawia się w:
Studia Antiquitatis et Medii Aevi Incohantis
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Przedstawienie irańskich końskich pancerzy w azerbejdżańskim romansie Varqa i Gulshah z początku 13 wieku. O sasanidzkiej? genezie elementu końskiego oporządzenia w okresie seldżuckim
Depiction of Iranian horse barding in the early 13th century Azerbaijanian epic, Romance of Varqa and Gulshah. On Sasanian origin of horse protection in the Seljuk period.
Autorzy:
Kubik, Adam
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/517644.pdf
Data publikacji:
2014
Wydawca:
Uniwersytet Przyrodniczo-Humanistyczny w Siedlcach
Tematy:
Sassanian Persia
Iran
History
Archaeology
Late Antiquity
Relief
Opis:
The richly illustrated 13th century Seljuk manuscript Varqa and Gulshah from Azerbaijan provides a number of lavish miniatures, some depicting armored warriors riding horses covered with richly decorated caparisons. The illustrations show that the long caparisons were multi-layered, an indication that they were designed to provide offer some protection for the mounts. Despite the scholars’ opposing opinions, the author maintains that caparisons were well established in Islamic armies as attested by literary sources and iconography. Moreover, the existence of rich terminology concerning different types of horse armor clearly evidences the relative popularity of horse protection. Although the bardings had been were known in by various cultures for in the millennia before the Seljuks, however, the direct inspiration for the appearance of caparisons at that time should must be associated with the Sasanian tradition. Furthermore, the article discusses protective properties qualities of caparisons in which these were provided in a variety of fashions. Firstly, protection was provided could be afforded simply by padding consisting of using a number of textile layers. For instance, metallic armor such as maille or leather armor such as lamellar could have been were stitched into the padded or fabric barding. The – the former is attested in the Islamic world but can be traced back to earlier Iranian traditions.; The evidence for the latter type comes is evidenced from Firuzabad reliefs. However, scattered metal plates attached to the caparisons in random patterns, do not seem to have had any protective function; value they and were merely a the part of decoration. Post-Sasanian origin of Seljuk protective caparisons should be found well evidenced and most probable.
Źródło:
Historia i Świat; 2014, 3; 61-71
2299-2464
Pojawia się w:
Historia i Świat
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Flavius Areobindus – wódz jednej wojny
Flavius Areobindus – the one-war general
Autorzy:
Leszka, Mirosław
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/910246.pdf
Data publikacji:
2020-12-13
Wydawca:
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Tematy:
Byzantium
Persia
Flavius Areobindus
Anicia Iuliana
Anastasius I
Bizancjum
Persja
Flawiusz Areobind
Anicja Juliana
Anastazjusz I
Opis:
Artykuł poświęcony został Flavius Areobindus, przedstawicielowi wojskowej arystokracji ostatnich dekad V i pierwszych VI w., magistrowi militum per Orientem i konsulowi roku 506.  Areobindus pojawia się wyraźniej na kartach źródeł jedynie w kontekście wojny bizantyńsko-perskiej z lat 503–505.   Wzmiankowany jest również w związku z wydarzeniami  rozgrywającymi się na tle religijnym w Konstantynopolu w  listopadzie 512 r. Został wówczas, bez żadnego zresztą własnego udziału, wskazany przez buntujących się przeciw cesarzowi Anastazjuszowi,  jako kandydat do cesarskiego tronu. Był mężem  Anicji Juliany, jednej z najwybitniejszych kobiet wczesnego Bizancjum.
The article is dedicated to Flavius Areobindus, a member of military aristocracy during the turn of the 5th and the 6th centuries; who was a magister militum per Orientem and a consul in the year 506. Areobindus appears more explicitly in the sources only in relation to the Byzantine-Persian war of 503–505. He is also referenced in the context of religious developments in Constantinople that took place in November, 512. At that point, with no contribution of his own, he was named a candidate to the imperial throne by the rebels against the emperor Anastasius. He was a husband of Anicia Juliana, one of the most prominent women of the early Byzantium.
Źródło:
Balcanica Posnaniensia Acta et studia; 2020, 27, 1; 5-16
0239-4278
2450-3177
Pojawia się w:
Balcanica Posnaniensia Acta et studia
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Safawidzkie adaptacje chińskich talerzy typu kraak
Autorzy:
Macioszek, Amelia
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/915261.pdf
Data publikacji:
2015-12-01
Wydawca:
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Tematy:
adaptation
imitation
kraak
porcelain
ceramics
Safavids
Persia
Opis:
Decorative motives known from the Chinese blue-and-white porcelain began to appear massively on Persian ceramics between the 14th and 17th century. Interestingly, the initial role of adaptations being a  substitute for an expensive original became something more – a source of inspiration for making new vessels decorated not only in cobalt blue but also in colorful slips. The article is dedicated to an analysis of Persian adaptations of Chinese kraak porcelain made during the Safavid period (1501-1732). Due to the fact that the process of adaptation was very complex and there is no 1:1 copy of a kraak dish in Iran, author in her research has to focus on comparing individual motifs instead of the whole vessels. She introduces new categorization of the adapted designs and divides them into 4 groups depending on how close they resemble the Chinese origi nals: in group 1 called literal adaptations the motifs are most similar to the originals; in group 2 named edited adaptations are those that have an element added or taken away; in group 3, altered adaptations, the designs undergo changes in style but still bear the basic characteristics of the originals; in group 4, free adaptations, are those that only resemble the Chinese ones.
Źródło:
Studia Azjatystyczne; 2015, 1; 77-100
2449-5433
Pojawia się w:
Studia Azjatystyczne
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Prorocze sny, Kserkses i atak Persji na Grecję
Autorzy:
Olbrycht, Marek Jan
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/44893979.pdf
Data publikacji:
2023
Wydawca:
Polskie Towarzystwo Religioznawcze
Tematy:
prophetic dreams
Persia
Xerxes
Herodotus
Persian priests (Magi)
Greece
Opis:
In the traditions of Ancient Western Asia, including Assyria and Babylonia (and perhaps Elam as well), dreams were treated as important points of reference for political decisions, and this was given expression in royal documents. Things were no different in the Persian Achaemenid Empire. Persian kings sought explanations from the priests called Magi about their dreams and extraordinary phenomena. Prophetic dreams concerning rulers appear repeatedly in Herodotus’ Histories. This pertains to the dreams of the Median king Astyages (Hdt. 1.107.1; 1.108.1); Cyrus the Great (Hdt. 1.209−210), and Kambyses (Hdt. 3.30; cf. 3.64.1; 3.65.2). Xerxes’ third dream (7.19), the last of a series of three dreams that prompted the Great King to attack Greece, belongs to this group. In the account of Xerxes’ preparations to invade Greece, persuasions to undertake the expedition from many quarters are depicted, but dreams play a key role (Hdt. 7.12−19). The speeches in the Persian council have all assumed that the invasion is a matter of choice for Xerxes. But the final decision to attack Greece comes from the dreams which are interpreted by the Magi. The visions mean that if Xerxes does not make his Greek campaign, he will be changing the nomoi of Persia, and thereby endangering his rule and empire. Abandoning the Greek campaign meant abandoning the nomoi of Persia. Herodotus takes advantage of the existence of the Magi to build his narrative, and places in the king’s dreams the threads and motifs (olive wreath) that put together the particulars of his story. The role of the Magi as interpreters of royal dreams can be considered a tenable element in the historical narrative of Herodotus. The Magi are found in Greek sources as priests, experts in rituals, seers and dream interpreters.
Źródło:
Przegląd Religioznawczy; 2023, 3/289; 67-73
1230-4379
Pojawia się w:
Przegląd Religioznawczy
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Shakespeare Studies in Iran: The British Knight for Persia
Autorzy:
Partovi, Parviz
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/39766021.pdf
Data publikacji:
2023
Wydawca:
Uniwersytet Łódzki. Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego
Tematy:
Shakespeare
Shakespeare Studies
Modern Theatre
Persia/Iran
Qajar Dynasty
Constitutional Revolution
Pahlavi Dynasty
Censorship
1979 Revolution
Islamization
Opis:
Shakespeare’s travels into Persia started in the middle of the nineteenth century when modern socio-political forces and the need for a powerful army were fomenting important changes in the traditional structure of government, production, and culture alike. Shakespeare appeared in Persia at a time when the country was experiencing a fundamental transition from older traditions into a western-like government, infrastructure, education, and ideas. Shakespeare was important to this process in two ways. He was enlisted to enrich the cultural property of the country and therefore became ensconced in the educational system. Perhaps more importantly, his plays were used to critique the ruling political system and the prevailing habits of the people. Hamlet has always been a favorite play for the translators and the intellectuals because it starts with regicide and ends with murdering a monarch and replacing him with a just king. Othello, another favorite, was frequently retranslated partly because there were similar themes in Persian culture with which readers could easily connect. Thus, Shakespeare became a Persian Knight and moved from one historical era to another to function as a mirror to reflect the aspirations of the elite, if not those of the common folk. This paper traces Shakespeare’s steps in Persia chronologically, expounding the socio-political context in which Shakespeare and his plays operated not only within the context of academia, but also without in society amongst the people and the elites as political allegories to sidestep censorship and to attack the despotic monarchs and ruling power.
Źródło:
Multicultural Shakespeare: Translation, Appropriation and Performance; 2023, 27, 42; 65-82
2083-8530
2300-7605
Pojawia się w:
Multicultural Shakespeare: Translation, Appropriation and Performance
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies