Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "fraza" wg kryterium: Temat


Wyświetlanie 1-5 z 5
Tytuł:
Tak as a degree expression in Polish
Tak jako operator gradacji w języku polskim
Autorzy:
Mokrosz, Ewelina
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1878780.pdf
Data publikacji:
2016
Wydawca:
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. Towarzystwo Naukowe KUL
Tematy:
fraza gradacji
zdania porównawcze
topikalizacja
degree phrase
comparative clause
topicalization
Opis:
Tematem niniejszej pracy jest fraza wprowadzająca gradację. Praca podzielona jest na dwie części. W części pierwszej zostaje omówiony podział operatorów gradacji na operatory klasy pierwszej oraz operatory klasy drugiej zaproponowany przez Neeleman, van de Koot i Doetjes (2004). Operatory klasy pierwszej pełnią funkcję elementu głównego we frazie wprowadzającej gradację. Operatory klasy drugiej przedstawione są jako maksymalne projekcje. W tej samej części pracy sprawdzamy czy taki samy podział jest możliwy w języku polskim. Na podstawie składniowych dowodów, takich ich dobór dopełnienia czy topikalizacja, pokazujemy, że obie klasy operatorów gradacji powinny być wyróżnione również w języku polskim. Część druga niniejszej pracy poświęcona jest operatorowi tak w zdaniach porównawczych. Za pomocą tych samych dowodów składniowych pokazujemy, iż tak zachowuje się jak operator klasy drugiej a nie jak można by się spodziewać klasy pierwszej. Analogiczne operatory w języku angielskim, tj. as i that, zostają zaliczony przez Neleeman et al. (2004) do klasy pierwszej operatorów gradacji. Kluczową rolę w analizie odgrywa również operator bardzo, który w kontekście polskich operatorów gradacji poddaje w wątpliwość analizę składniową zaproponowaną przez Neeleman et al. (2004).
The aim of this paper is to identify the syntactic position of the comparative operator tak. First, we present a classification of degree phrases as proposed by Neeleman, van de Koot and Doetjes (2004). The authors divide degree expressions into two classes, namely class-1 and class-2 degree expressions. The expressions of the first class function as heads while expressions of the second class form a group of maximal projections. Only the former but not the latter c-select prepositional phrases, nominal phrases with a gradient property and verbal phrases. Since class-2 degree expressions are adjuncts, they can have a rich internal structure and appear without the host element. As for the movement, only class-2 degree expressions can undergo leftward movement. In the paper we demonstrate that comparative tak looks like a class-2 degree expression in contrast to its English counterpart in an analogical construction, i.e. the comparative as. The crucial difference between English and Polish degree expressions is the fact that in English the dummy operator much appears only in a limited number of contexts while its Polish equivalent, i.e. bardzo, is very common among degree expressions from class-1. This observation does not allow us to adopt Neeleman et al. (2004) syntactic analysis of degree expressions without any modifications.
Źródło:
Roczniki Humanistyczne; 2016, 64, 11; 53-69
0035-7707
Pojawia się w:
Roczniki Humanistyczne
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
OE Ditransitive Verbs of the NP + PP type: Visser’s Typology Revisited
Staroangielskie czasowniki ditranzytywne typu NP + PP – rewizja typologii Vissera
Autorzy:
Charzyńska-Wójcik, Magdalena
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1900944.pdf
Data publikacji:
2012
Wydawca:
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. Towarzystwo Naukowe KUL
Tematy:
staroangielski
przypadek
czasowniki ditranzytywne
fraza przyimkowa
komplementacja
Old English
verbal Cases
prepositional ditransitive verbs
complementation
Opis:
Artykuł poświęcony jest czasownikom ditranzytywnym typu NP+PP występującym w języku staroangielskim. Jego główne cele to wykazanie niedostatków zaproponowanej przez Vissera (1963-1973) typologii tych czasowników oraz pokazanie, że wbrew temu, co z typologii Vissera wynika, czasowniki te tworzyły w okresie staroangielskim przejrzysty system z punktu widzenia dopuszczalnych podtypów komplementacyjnych. Visser dzieli czasowniki typu NP+PP na dwa rodzaje, i.e. NP-DAT+PP oraz NP-ACC+PP, podczas gdy staroangielskie dane wskazują na istnienie trzech głównych podtypów, odpowiadających trzem przypadkom, jakimi rządził staroangielski czasownik, i.e. NP-DAT+PP, NP-ACC+PP oraz NP-GEN+PP. Dodatkowo analiza staroangielskich przykładów z punktu widzenia ról semantycznych wykazuje, że przykłady typu NP-ACC+PP nie stanowią jednolitej grupy i podtyp ten należy rozbić na dwa kolejne rodzaje, co daje w sumie cztery główne podtypy czasowników ditranzytywnych typu NP+PP. Analiza omówionych tu struktur pokazuje, że komplementacja czasowników staroangielskich podporządkowana jest zasadzie, która głosi, że dostępność danego typu dopełnienia dla danej roli semantycznej nie jest związana z konkretnym podtypem komplementacyjnym i stanowi cechę systemu czasowników ditranzytywnych w sensie ogólnym.
The paper is devoted to Old English prepositional ditransitive verbs of the NP+PP type and aims at re-examining Visser’s (1963-73) typology of OE ditransitives. It is shown that Visser’s classification is insufficient as it recognises only two types of NP+PP ditransitives, namely ACC+PP and DAT+PP, while OE data exhibit more than two variants of the NP+PP construction. In particular, OE prepositional ditransitive verbs fall into three basic types, corresponding to the three verbal Cases, i.e. ACC+PP, DAT+PP and GEN+PP. Additionally, the ACC+PP type falls into two subtypes differentiated by the Ѳ-role assignment to the two arguments so that the PP can either represent the Goal or the Theme argument. In effect, there are four types of prepositional ditransitives of the NP+PP type in OE. The types are derivable on theoretical grounds from the available Goal and Theme types, a fact which reveals that OE ditransitives do not constitute a haphazard set of attested combinations but they form a system governed by an underlying principle, namely the availability of an object type for a particular Ѳ-role is not tied up to a combination in which it appears but it is to be understood as a general availability of the object type in any ditransitive combination. This is to be understood as a property of the system of ditransitives rather than of a complementation pattern of a particular verb.
Źródło:
Roczniki Humanistyczne; 2012, 60, 5; 27-44
0035-7707
Pojawia się w:
Roczniki Humanistyczne
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
The structural location of Case Phrase (KP) in Old English
Struktura frazy przypadka (KP) w języku staroangielskim
Autorzy:
Bartnik, Artur
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1945195.pdf
Data publikacji:
2008
Wydawca:
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. Towarzystwo Naukowe KUL
Tematy:
przypadek
język staroangielski
fraza przypadka (KP)
projekcja funkcjonalna
case
Old English
Case Phrase (KP)
functional projection
Opis:
Artykuł omawia strukturę frazy przypadka (KP) w języku staroangielskim w ujęciu generatywnym. Zamiast jednak analizy przypadka jako cechy, zgodnie z wczesnymi założeniami Programu Minimalistycznego Noama Chomsky’ego, autor podejmuje próbę analizy tego elementu jako samodzielnej projekcji funkcjonalnej (KP). Autor rozważa trzy możliwości: w pierwszym przypadku projekcja funkcjonalna KP umieszczona jest nad frazą określnika (DP); w drugim podejściu KP znajduje się pod frazą określnika; w trzecim wreszcie – fraza KP jest połączona w jedną całość z DP. Aplikacja danych z języka staroangielskiego pokazuje, że jedynie ostatnia możliwość jest w stanie wyjaśnić dane w zadowalający sposób. W związku z tym postulowanie frazy przypadka jako samodzielnej projekcji funkcjonalnej jest zbędne.
Źródło:
Roczniki Humanistyczne; 2008, 56, 5; 39-47
0035-7707
Pojawia się w:
Roczniki Humanistyczne
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
On Non-Core Arguments and Dative Case in Polish
O argumentach nieobligatoryjnych i celowniku w języku polskim
Autorzy:
Krzek, Małgorzata
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1902143.pdf
Data publikacji:
2012
Wydawca:
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. Towarzystwo Naukowe KUL
Tematy:
celownik
fraza aplikacyjna
biernik
przypadek strukturalny vs. przypadek leksykalny
Dative
Applicative Phrase
Voice Phrase
accusative
structural vs. inherent case
Opis:
Celem artykułu jest próba wyjaśnienia sposobu ustalania form przypadków w polskiej konstrukcji składającej się z cząstki SIĘ i wyrażenia nominalnego w celowniku. Autorka zakłada, że celownik w takich wyrażeniach opisywany jest przez główny człon frazy aplikacyjnej będącej elementem funkcjonalnym, a nie jak tradycyjnie uważano, przez werbalny element leksykalny. Wstępna analiza pokazuje, że w języku polskim większość argumentów w celowniku wykazuje podobną łączliwość syntaktyczną wobec m.in. strony biernej czy predykatów opisowych. Ze względu na właściwości i sposób, w jaki są one wprowadzane do struktury, autorka stwierdza, że wyrażenia nominalne w celowniku powinny być zakwalifikowane do grupy argumentów nieobligatoryjnych, czyli niewybieranych przez człon werbalny. Jeśli chodzi o biernik, za McFaddenem uważa, iż jest to przypadek zależny, tzn. używany, kiedy w tej samej fazie syntaktycznej znajduje się inny argument, do którego został przypisany nieleksykalny przypadek strukturalny. Argumentem tym w przypadku analizowanej konstrukcji jest wyrażenie nominalne w celowniku.
This paper is concerned with the mechanics of the case assignment in Polish SIĘ construction with the overt dative nominal. It is argued that dative case on such nominals is assigned structurally by a high applicative head, not idiosyncratically by a lexical one. The preliminary analysis shows that most arguments carrying dative case in Polish display similar syntactic behavior with regards to e.g. passivization and control of depictive predicates. Due to their properties and to the way in which they are introduced into the structure, it is postulated that dative nominals should be best treated as the so-called non-core arguments that is arguments not selected by the verbal head. As for accusative case, it is assumed, following McFadden (2004), that its assignment hinges on the presence of another argument within the same phase to which structural case has been assigned. This other argument in the case of the SIĘ construction in question is the dative nominal.
Źródło:
Roczniki Humanistyczne; 2012, 60, 6; 57-73
0035-7707
Pojawia się w:
Roczniki Humanistyczne
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Abbreviation noun phrases at the intersection of abbreviation and syntactic motivations
Frazy rzeczownikowe oparte na akronimach powstałe w wyniku abrewiacji i motywacji składniowej
Autorzy:
Gavurová, Miroslava
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2109386.pdf
Data publikacji:
2021-11-22
Wydawca:
Uniwersytet w Białymstoku. Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku
Tematy:
abbreviation
motivation
theory of lexical motivation
noun phrase
tautology
redundancy
multiword unit
skrótowce
abrewiacja
motywacja
teoria motywacji leksykalnej
tautologia
redundancja
fraza rzeczownikowa
wyrażenie wieloczłonowe
Opis:
The paper focuses on acronym-based noun phrases, i.e. noun phrases consisting of an abbreviation and a non-abbreviated lexeme. The author works with the theory of lexical motivation which presumes the existence of several types of motivation, including abbreviation and syntactic motivation. While abbreviations are formed by means of abbreviation motivation, syntactic constructions such as noun phrases are formed by means of syntactic motivation. Both types of motivation are dominant in the forming of abbreviation noun phrases. The author distinguishes and explains the differences between tautological (PIN number), semi-tautological (SIM card) and explicative noun phrases (GPRS platforms) as well as abbreviation multi-word units (USB port). The paper points out manifold functionality of each type of abbreviation noun phrase/multiword unit and presents abbreviations as productive means of forming new constructions and lexemes. Their versatile character makes abbreviations universal forms for coining new expressions of terminological character and thus contributing to multiple terminological databases of languages.
Celem artykułu jest opis fraz rzeczownikowych mających w swojej strukturze akronim oraz pełen (nie będący skrótowcem) człon rzeczownikowy. Autorka artykułu bazuje na teorii motywacji z jej postulatem o zróżnicowanych typach motywowania. O ile powstawanie skrótowców motywowane jest abrewiacją, struktury składniowe takie jak nominaty powstają w drodze motywacji syntaktycznej. W artykule wyróżnia się i omawia osobliwe cechy fraz rzeczownikowych tautologicznych (numer PIN), semi-tautologicznych (karta SIM) i objaśniających (platforma GPRS) czy skrótowców wieloczłonowych (port USB). Wskazuje się też na wielofunkcjonalność każdego z wymienionych typów oraz produktywność skrótowców w tworzeniu nowych jednostek leksykalnych. Ta cecha sprawia, że skrótowce postrzegane są jako uniwersalne środki formułowania nowych terminów specjalistycznych, a tym samym jako jednostki wybitnie przydatne w budowaniu baz terminologicznych danego języka.
Źródło:
Białostockie Archiwum Językowe; 2021, 21; 23-41
1641-6961
Pojawia się w:
Białostockie Archiwum Językowe
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
    Wyświetlanie 1-5 z 5

    Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies