Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "biosynthesis" wg kryterium: Temat


Wyświetlanie 1-3 z 3
Tytuł:
Production and composition of oil from Candida curvata D
Warunki biosyntezy i charakterystyka tłuszczu z drożdży Candida curvata D
Autorzy:
Leman, J.
Bednarski, W.
Tomasik, J.
Borejszo, Z.
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1398970.pdf
Data publikacji:
1987
Wydawca:
Instytut Rozrodu Zwierząt i Badań Żywności Polskiej Akademii Nauk w Olsztynie
Tematy:
yeast
oil biosynthesis
Candida curvata
whey utilization
Opis:
A strain of the yeast Candida curvata D was cultured on deproteinized whey medium. The effect of temperature and acidity on oil bio-synthesis yield as well as on Jactose utilization and reduction of chemical oxygen demand in the post-culture effluent was studied. The composition of the biomasses and of the oil was compared.
Drożdże Candida curvata D namnażano na podłożu z serwatki odbiałczonej. Badano wpływ temperatury i kwasowości czynnej środowiska na wydajność biosyntezy tłuszczu oraz dynamikę wykorzystania laktozy i stopień redukcji ChZT odcieku pohodowlanego. Porównano skład chemiczny namnożonych biomas oraz przeprowadzono charakterystykę jakościową uzyskanego tłuszczu. Najlepsze rezultaty uzyskano w temperaturze 30°C przy kwasowości czynnej podłoża pH 5,4 (25,53 g s.s. drożdży/1 dm³ i 7,40 g tłuszczu/1 dm³). Tłuszcz z drożdży zawierał ok. 44% kwasów nasyconych. Spośród kwasów tłuszczowych dominowały kwasy: oleinowy (ok. 48%), palmitynowy (ok. 28%), stearynowy i linolowy. Próba rozdziału trójglicerydów tłuszczu drożdży wykazała, że liczba atomów węgla w cząsteczce mieściła się w przedziale od 48 do 54. Obraz trójglicerydów był mało urozmaicony pod względem długości łańcucha z przewagą trójglicerydów zawierających 52 atomy węgla w cząsteczce.
Źródło:
Acta Alimentaria Polonica; 1987, 13, 1; 75-83
0137-1495
Pojawia się w:
Acta Alimentaria Polonica
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Selection and isolation of filamentous fungi applicable in protein enrichment of carbohydrate raw materials
Próba selekcji i izolacji grzybów strzępkowych przechowywanych w kolekcji IPF przydatnych do wzbogacania surowców węglowodanowych w białko
Autorzy:
Solak, G.
Hornecka, D.
Ilnicka-Olejniczak, O.
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1398752.pdf
Data publikacji:
1986
Wydawca:
Instytut Rozrodu Zwierząt i Badań Żywności Polskiej Akademii Nauk w Olsztynie
Tematy:
filamentous fungi
Asp. oryzae
starch
protein
biosynthesis
Opis:
Among the investigated filamentous fungi of genera Aspergillus Fusarium, Byssochlamys, Penicillium Paelicomyces and Trichoderma, the strain Aspergillus oryzae A. or./6 was the most suitable for the biosynthesis of protein from starch-containing raw materials. Selection afforded four monocultures characterized by protein increase of 3.1-3.8 g/dm³ , and by protein yield (calculated per utilized starch) ranging from 24.7 to 31.1%: medium utilization fluctuated between 74.0-84.9%.
Stwierdzono, że spośród przebadanych grzybów strzępkowych należących do rodzajów: Aspergillus, Fusarium, Byssochlamys, Penicillium, Paecilomyces i Trichoderma najbardziej przydatny do biosyntezy białka z surowców skrobiowych okazał się szczep Aspergillus oryzae oznaczony symbolem A.or./6 (tab. 1). Opracowano szybką metodę selekcji wysokowydajnych szczepów wytwarzających enzymy amylolityczne opierającą się na określeniu stosunku średnicy rozjaśnienia (R) do średnicy kolonii (r) na podłożu Czapek-Doxa z dodatkiem zhydrolizowanej do dekstryn skrobi jako jedynym źródłem węgla oraz płynem Lugola jako wywoływaczem. Otrzymane wyniki zweryfikowano metodami statystycznymi (rys. 2). Dla monokultury A.or./6/9 określono dynamikę biosyntezy białka. i enzymów amylolitycznych stwierdzając, że najwięcej białka uzyskuje się w 72 h hodowli, a najwyższą aktywność w 120 h hodowli (rys. 3). W wyniku przeprowadzonej selekcji szczepu A.or./6 otrzymano 4 monokultury o bezwzględnym przyroście białka wynoszącym 3,22-3,48 g/dm³, wydajność procesu w przeliczeniu na ubytek suchej masy wahała się od 30,85 do 45,71, a w przeliczeniu na skrobię od 23,74 do 25,66% (tab. 3). Następnie sprawdzono przydatność wyselekojonowanych 4 monokultur do wzrostu na podłożu ze śrutą żytnią i stwierdzono, że bezwzględny przyrost białka był większy o ok. 80% niż na pożywce ziemniaczanej, natomiast wydajność białka w przeliczeniu na wprowadzoną skrobię była niższa o ok. 38% niż w przypadku podłoża ziemniaczanego (tab. 4). W tab. 5 i 6 przedstawiono wpływ czasu przechowywania na zdolność do biosyntezy białka badanych 4 monokultur i stwierdzono, że była ona zadowalająca. Po 16 miesiącach przechowywania przyrost białka w 1 dm³ podłoża wahał się w granicach 3,11-3,78 g, a wydajność białka w przeliczeniu na wykorzystaną skrobię 24,74-31,06%.
Źródło:
Acta Alimentaria Polonica; 1986, 12, 3-4; 205-220
0137-1495
Pojawia się w:
Acta Alimentaria Polonica
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Glucoamylase biosynthesis in Aspergillus fungi in conditions of periodic calcium deficiency
Biosynteza glukoamylazy u grzybów Aspergillus zachodząca w warunkach okresowego głodu wapniowego
Autorzy:
Gembicka, D.
Szebiotko, K.
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1396451.pdf
Data publikacji:
1985
Wydawca:
Instytut Rozrodu Zwierząt i Badań Żywności Polskiej Akademii Nauk w Olsztynie
Tematy:
glucoamylase
biosynthesis
AspergtlLus oryzae
Ca-deficiency
Aspergillus awamori
Opis:
Two strains: Aspergillus awamori NRRL-3112/7.5 KGY and Aspergillus oryzae 7.5 KGY were cultured on solid bran media enriched with a mineral nutrient. The glucoamylase activity in all enzymatic preparations from Asp. awamori cultures was 20-130% higher than that in respective Asp. oryzae preparations. In all enzymatic preparations obtained with the use of phosphaite buffer in the extraction there was about 30-200% more glucoaimylase than in preparations obtained with the use of physiological salt.
Dwa szczepy: Aspergillus awamori NRRL-3112/7,5 KGY oraz Aspergillus oryzae 7 ,5 KG Y hodowano na stałych podłożach otrębowych wzbogaconych pożywką mineralną. Wapń podawano jednorazowo w całej ilości lub dzielono na trzy dawki wywołując w ten sposób okresowy niedobór tego składnika w podłożu. Do wymycia glukoamylazy zastosowano dwustopniową ekstrakcję roztworem soli fizjologicznej i buforu fosforowego. Wszystkie preparaty enzymatyczne z hodowli Asp. awamori miały większą o 20-130% aktywność glukoamylazy niż odpowiednie preparaty z Asp. oryzae. Okresowy głód wapniowy działał zdecydowanie glukogennie na szczep Asp. awamori, który w tych warunkach tworzył o 10-140% więcej glukoamylazy niż w próbach z jednorazową pełną dawką wapnia. Również szczep Asp. oryzae reagował dodatnio, choć nieco słabiej na okresowe niedobory wapnia, a wzrost aktywności glukoamylazy wynosił w tych warunkach 6-24,5%. Zastosowanie drugiego stopnia ekstrakcji pozwoliło na wydobycie zwiększonych od 30-600% ilości glukoamylazy w stosunku do ilości eluowanych przy ekstrakcji pierwszego stopnia. We wszystkich preparatach enzymatycznych, które otrzymano z zastosowaniem do ekstrakcji buforu fosforanowego stwierdzono ok. 30 do 200% większe ilości glukoamylazy niż w preparatach otrzymanych przy użyciu soli fizjologicznej.
Źródło:
Acta Alimentaria Polonica; 1985, 11, 4; 427-436
0137-1495
Pojawia się w:
Acta Alimentaria Polonica
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
    Wyświetlanie 1-3 z 3

    Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies