Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę ""Dekadentyzm"" wg kryterium: Wszystkie pola


Wyświetlanie 1-12 z 12
Tytuł:
Henryka Elzenberga apologia aspołeczności. Przesłanki i kontekst
Autorzy:
Mazurek, Sławomir
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2098344.pdf
Data publikacji:
2017
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Czytelnia Czasopism PAN
Tematy:
jednostka
wspólnota
dekadentyzm
moralny heroizm
wartość
Opis:
Henryk Elzenberg należy do najoryginalniejszych dwudziestowiecznych polskich myślicieli. Mniej znany za granicą niż Kołakowski czy Ingarden, miał za życia wiernych admiratorów i krąg starannie dobranych uczniów; jednym z nich był młody Zbigniew Herbert. Filozofia Elzenberga, asystematyczna, bardzo osobista i prezentowana w tekstach mających nieraz walory literackie (jego główne dzieło jest rodzajem filozoficznego dziennika prowadzonego przez ponad pół wieku), może być interpretowana na wiele sposobów. Autor artykułu usiłuje uchwycić jej ideę przewodnią i usytuować ją zarówno w kontekście specyficznie polskim, jak i w kontekście kultury współczesnej w ogóle. Utrzymuje, iż Elzenberg był przeświadczony o nieuchronności konfliktu między uduchowioną jednostką a społeczeństwem, jako że tylko jednostka może być nosicielem wartości wyższych. Oznacza to, że historia, będąca domeną walczących ze sobą wspólnot, na zawsze pozostać musi sferą absurdu i immoralizmu; najlepszym wyjściem dla wyrafinowanej jednostki jest więc życie aspołeczne, nastawione na moralne i intelektualne doskonalenie się. Stanowisko takie jest czymś wyjątkowym w kontekście kultury polskiej, zawsze ceniącej życie aktywne i podporządkowującej jednostkę celom wspólnoty. Co więcej, jest ono cennym ewenementem w kontekście współczesnego Zachodu, pozostającego we władzy kolektywistycznych w istocie ideologii, takich jak neoliberalizm (!) czy wszelkiego rodzaju dyskursy tożsamości.
Źródło:
Przegląd Filozoficzny. Nowa Seria; 2017, 4; 131-141
1230-1493
Pojawia się w:
Przegląd Filozoficzny. Nowa Seria
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Dwa homoerotyczne scenariusze fantazmatyczne Witkacego
Witkacy’s two homoerotic phantasmal scenarios
Autorzy:
Sobczyk, Joanna
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/969847.pdf
Data publikacji:
2012
Wydawca:
Uniwersytet Jagielloński. Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego
Tematy:
homosexuality
queer
abjection
masturbation
Decadent movement
homoseksualność
abiektalność
dekadentyzm
masturbacja
Opis:
The article attempts to describe homoerotic and non-heteronormative motifs mainly in Witkacy’s novels and, in a limited way, also in his plays (The Beelzebub Sonata and Maciej Korbowa and Bellatrix). The author refers to categories of bi-curiousness, semi-vir, abjection and phantasmal scenario, tracking the relation between decadence as ideology and decadence as homosexuality, and stating a thesis that Witkacy was a queer writer. The homoerotic scenes analyzed by the author, bearing similarities in structure and language, are described as representing two separate “phantasmal scenarios” in Witkacy’s literary imagination.
Źródło:
Wielogłos; 2012, 1, 11; 39-57
2084-395X
Pojawia się w:
Wielogłos
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Nietzsche jako Anty-Sokrates?
Nietzsche as Anti-Socrates?
Autorzy:
GROMADZKI, Stanisław
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1047377.pdf
Data publikacji:
2020-01-16
Wydawca:
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Tematy:
Nietzsche, Sokrates, wizerunek, kreacja, dekadentyzm, ironia, tożsamość
Nietzsche, Socrates, image, creation, decadentism, irony, identity
Opis:
W artykule podejmuję problematykę identyfikacji Nietzschego z wykreowanymi postaciami jako elementami konstytuującymi jego filozofię i decydującymi o jego rozwoju duchowym. Szczególne znaczenie w szeregu utożsamień, odznaczających się własną dynamiką, przypisuję wizerunkowi Sokratesa. Sam Nietzsche nie jawi się ani jako zwykły naśladowca Sokratesa, ani jako jego zdecydowany przeciwnik. Nawet jeśli niekiedy stworzony przez Nietzschego Sokrates jest oceniany negatywnie, choćby jako ucieleśnienie typu człowieka teoretycznego, typu dekadenta, to jednocześnie może aspirować do roli człowieka tragicznego, uprawiającego muzykę. Dzięki postaci Sokratesa Nietzsche podejmuje analizę kondycji nauki, takich zjawisk jak moralność czy dekadentyzm. Ukazuje zarazem, jak złożoność jego relacji z własnym bohaterem decyduje o niejednoznaczności wizerunku samego Nietzschego jako filozofa, tyleż człowieka teorii, co ironisty i filozofa życia.   Niniejszy tekst stanowi zmodyfikowaną i poszerzoną wersję referatu, który wygłosiłem we wrześniu 2004 roku na VII Polskim Zjeździe Filozoficznych w Szczecinie.
In the present article I address the problem of Nietzsche’s self-identification with the figures he created in his writings, which determined both the shape of his philosophy and his spiritual development. I argue that, in the whole array of these self-identifications, the image of Socrates was of special importance to Nietzsche. The philosopher himself does not appear a mere imitator of Socrates though, neither may he be considered as his staunch opponent. While the Socrates Nietzsche created may be occasionally appraised negatively, as representing the type of the ‘theoretical man’ or the ‘decadent,’ he may simultaneously aspire to the role of a ‘tragic,’ ‘music-making’ man. However, it is owing to the figure of Socrates that Nietzsche may analyze the condition of science, or such phenomena as morality and decadence. All this simultaneously shows that the complexity of Nietzsche’s attitude to the protagonist he created determines the ambiguity of his own image as a philosopher, a theoretical man as much as an ironist and a philosopher of life.   The article is a modified and augmented version of the lecture I delivered at the 7th Polish Philosophical Congress in Szczecin in September 2004.
Źródło:
Ethos; 2016, 29, 2 (114); 104-115
0860-8024
Pojawia się w:
Ethos
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Dekadentyzm a gotycyzm. Przykład powieści gotyckich Jiříego Karáska ze Lvovic
Decadence and the Gothic. An Example of Gothic Novels by Jiří Karásek ze Lvovic
Autorzy:
Pająk, Patrycjusz
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2012166.pdf
Data publikacji:
2010
Wydawca:
Uniwersytet Warszawski. Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego
Opis:
The popularity of Gothic novels arises from the disappointment in rationalistic attitudetowards nature, which does not get nature under control. Gothic fiction opposes the concept of rational nature to irrational naturalism which is based on an aesthetical taming of terrific coexistence of contradictions in nature. The most general motive illustrating this contradiction in Gothic fiction is the living death. In a matter of relation to nature the Gothic plays a precursory part towards decadence whereas decadence reinterprets the Gothic. In the decadent model of Gothic novel the living death is the consequence of aesthetical necrophilia. The decadent emphasises the beauty of death to resist the flow of time. Beautiful death becomes the trump card within his fight against variable nature. In the decadent Gothic novels the horror appears, when beautiful deathcomes to life, when art becomes life leading to real death. Decadent Gothic fiction discredits the illusion of the myth of Pygmalion. In Czech decadent literature Gothic fiction is most consistently cultivated by Jiří Karásek from Lvovice, the author of Trilogy of Three Sorcerers consisting of three novels: Manfred Macmillen’s Novel, Scarab and Ganymede. Kara´sek uses Gothic convention in order to present decadent attitude to life with its aristocratism, aestheticism and narcissism. He tells about the decadence of romanticism that is, about a beautiful break-up of utopia of individualism which no longer crystallizes in a revolt against the world, but in isolation from the world which is involved in a self-destructive degeneration. The peculiarity of Trilogy of Three Sorcerers is determined by a decadent arrangement of two typical Gothic features: the demonic initiation (which does not end with transcendent transformation of the human identity, but with its death) as well as the topos of black city (which symbolically illustrates the nooks of the degenerated Gothic hero’s psyche).
Źródło:
Prace Filologiczne. Literaturoznawstwo; 2010, 59, (3); 121-140
2084-6045
2658-2503
Pojawia się w:
Prace Filologiczne. Literaturoznawstwo
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Экзістэнцыйнае падарожжа Эдзіка Мазько
Podróż egzystencjalna Edzika Maźko
Edick Mazko’s existential peregrination
Autorzy:
Брусевіч, Анатоль
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/944932.pdf
Data publikacji:
2014
Wydawca:
Uniwersytet w Białymstoku. Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku
Tematy:
Belarusian poetry
surrealism
decadence
pronouns
love
death
urban landscape
poeta białoruski
surrealizm
dekadentyzm
zaimek osobowy
miłość
śmierć
miejski pejzaż
Opis:
W artykule zwrócono uwagę na szereg pierwiastków artystycznych w poezji jednego z niedocenionych współczesnych poetów białoruskich Edzika Maźko (1970–2011). Spuścizna literacka przedwcześnie zmarłego poety jest z pogranicza estetyki surrealizmu i dekadentyzmu.
In the article the attention is concentrated on the specific art of Edick Mazko’s poems (1970–2011). He is one of the underestimated modern Belarusian poets whose heritage is located in the esthetic area of surrealism and decadence.
Źródło:
Białorutenistyka Białostocka; 2014, 6; 135-151
2081-2515
Pojawia się w:
Białorutenistyka Białostocka
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Экзістэнцыйнае падарожжа Эдзіка Мазько
Podróż egzystencjalna Edzika Maźko
Edick Mazko’s existential peregrination
Autorzy:
Брусевіч, Анатоль
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2106765.pdf
Data publikacji:
2014
Wydawca:
Uniwersytet w Białymstoku. Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku
Tematy:
poeta białoruski
surrealizm
dekadentyzm
zaimek osobowy
miłość
śmierć
miejski pejzaż
surrealism
Belarusian poetry
decadence
pronouns
love
death
urban landscape
Opis:
W artykule zwrócono uwagę na szereg pierwiastków artystycznych w poezji jednego z niedocenionych współczesnych poetów białoruskich Edzika Maźko (1970–2011). Spuścizna literacka przedwcześnie zmarłego poety jest z pogranicza estetyki surrealizmu i dekadentyzmu.
In the article the attention is concentrated on the specific art of Edick Mazko’s poems (1970–2011). He is one of the underestimated modern Belarusian poets whose heritage is located in the esthetic area of surrealism and decadence.
Źródło:
Białorutenistyka Białostocka; 2014; 135-151
2081-2515
Pojawia się w:
Białorutenistyka Białostocka
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Onomastyczne tropy dekadentyzmu. Nazwy własne w Bez dogmatu Henryka Sienkiewicza
Onomastic traces of decadents. Proper names in Bez dogmatu by Henryk Sienkiewicz
Autorzy:
Rejter, Artur
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/684289.pdf
Data publikacji:
2016
Wydawca:
Uniwersytet Łódzki. Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego
Tematy:
onomastyka literacka
Henryk Sienkiewicz
dekadentyzm
stylistyka
nazwy własne
literary onomastics
decadent
stylistics
proper names
Opis:
Proper names should be recognized as a significant factor of a literary character and in broader perspective of bringing closer the novel problems. The main novel character, Leon Płoszowski, percepts and sense the world through the self-analysis and analysis of the reality surrounding him. Proper names above all emphasize two features: erudition and cosmopolitism of the novel character. His formation and contact through the years with high culture do not help him to put the world – both: one inside and one outside him – in order, but all of this remains a stigma in a form of association everything with art, literature, philosophy etc. It is confirmed in the novel by numerous proper names. The fact that proper names in basic for Leon Płoszowski characteristics places in the novel apply mostly to the past, causes that they form sort of „onomastic museum”.
-
Źródło:
Acta Universitatis Lodziensis. Folia Linguistica; 2016, 50; 91-103
0208-6077
2450-0119
Pojawia się w:
Acta Universitatis Lodziensis. Folia Linguistica
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Nieokreśloność gatunkowa i rozbieżność interpretacji: postmodernistyczne spojrzenie na Salome Oscara Wilde’a
Generic indeterminacy and divergence of interpretation: post-modernist look at Oscar Wilde’s Salomé
Autorzy:
Słowik, Agata
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/459606.pdf
Data publikacji:
2013
Wydawca:
Fundacja Pro Scientia Publica
Tematy:
fi n de siècle
dekadentyzm
Wilde
dramat
parodia
postmodernizm
fin de siècle
Decadence
drama
parody
post-modernism
Opis:
Oscar Wilde. Mistrz ciętej riposty i błyskotliwego aforyzmu a jednocześnie przenikliwy obserwator wyższej klasy społeczeństwa wiktoriańskiego. W swojej twórczości wielokrotnie krytykuje społeczeństwo brytyjskiego dekadentyzmu, jednak nigdy w sposób oczywisty. Najlep-szym tego przykładem jest sztuka Salomé, przez wielu krytyków traktowana jako dramat czy też klasyczna tragedia, będąca jednak zawoalowaną drwiną a nawet metaforą zdegenerowanych wyższych sfer brytyjskiego fi n de siècle. Autor celowo defamiliaryzuje sztukę poprzez osadzenie akcji w czasach biblij nych w celu nie tylko spotęgowania jej odbioru, ale także zapobiegnięcia automatyzacji percypowania. Dzięki temu Salomé jest nie tylko głównym obrazem archetypu femme fatale czyli kobiety fatalnej, ale staje się także samoświadomym i samorefl eksyjnym satyrycznym krytycyzmem. Jednakże taka interpretacja możliwa jest tylko przy postmodernistycznym spojrzeniu na teorię parodii i autoironii reprezentowaną m.in. przez Lindę Hutcheon czy Michele Hannoosh
In his play Salomé, Oscar Wilde provides readers with the veiled commentary on the vices of nineteenth century bourgeois society. He sets the action in Biblical times in order to point out the characteristic qualities of the Victorian man by means of defamiliarization. Wilde manages to heighten the awareness of his reading public, not only by the use of such a ploy, but also - most importantly - by skilful deployment of parody, which once again allows him to delude his contemporaries with a ‘knife in the pillow’ device. Indeed, even though the reading of Salomé in terms of its parodic quality at fi rst might seem as atypical, it reinforces the play’s deeply ironic and critical overtone and allows multi-layered interpretation. Therefore, it is due only to such a post-modernist analysis that the play can be understood as both a self-conscious and self-refl exive criticism, and an extended metaphor of the fi n de siècle upper class society.
Źródło:
Ogrody Nauk i Sztuk; 2013, 3
2084-1426
Pojawia się w:
Ogrody Nauk i Sztuk
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Wokół „Legend tęsknoty” Bolesława Leśmiana
About Bolesław Leśmian’s "Legends of longing"
Autorzy:
Filipek, Artur
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/20453315.pdf
Data publikacji:
2023
Wydawca:
Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie
Tematy:
Młoda Polska
baśń
bajka
Leśmian
interpretacja
hermeneutyka
fenomenologia religii
psychoanaliza
egzystencjalizm
narracja
podmiotowość
modernizm
dekadentyzm
Young Poland
legend
fairy tale
interpretation
hermeneutics
phenomenology of religion
psychoanalisys
existentialism
narrative
subjectivity
modernism
decadence
Opis:
Bolesław Leśmian enjoy unflagging popularity this days. Because of that, I tried to revalue Legends of longing, which appeared in researches as a rader modest, early works than valid mile stone in writing practise of Leśmian. To do so, I’ve read them mostly in hermeneutical way.
Źródło:
Colloquia Litteraria; 2023, 34, 1; 147-167
1896-3455
Pojawia się w:
Colloquia Litteraria
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Ciało, duch i płeć w poezji Marii Komornickiej
Body, spirit and gender in Maria Komornicka’s poetry
Autorzy:
Lisowska, Katarzyna
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/460287.pdf
Data publikacji:
2011
Wydawca:
Fundacja Pro Scientia Publica
Tematy:
androginia antropologia
ciało
dekadentyzm
duch
ekspresjonizm ewolucjonizm
konstrukt kulturowy
konwencja
płeć
scjentyzm
tożsamość
androgyny,
anthropology,
body
decadence movement
spirit
expressionism
evolutionism
cultural construct
convention
gender
scientism
identity
Opis:
W referacie został podjęty temat trzech kluczowych dla twórczości Marii Komornickiej zagadnień: ciała, ducha i płci. Dwa pierwsze tematy ściśle się ze sobą łączą, dlatego początkowe akapity dotyczą ich obu. Na podstawie tych refleksji wysnuto wnioski dotyczące obrazu płci w twórczości autorki. Pojęcie to jest analizowane zarówno w kontekście młodopolskiego dyskursu płci, jak i – z perspektywy nowoczesnych metodologii: krytyki feministycznej oraz studiów genderowych i queerowych. Referat ma na celu zachęcenie odbiorcy reinterpretowania dorobku Komornickiej z punktu widzenia współczesnej świadomości.
This paper concerns three significant concepts in Maria Komornicka’s writings: body, spirit and gender. The first two are closely related to each other, thus initial paragraphs are devoted to them both. On the basis of these reflections, I draw some conclusion about the image of gender created by the poet. The notion of gender is analysed in terms of Young Poland discourse of gender and from the perspective of modern methodologies: feminist criticism as well as gender and queer studies. This paper aims at encouraging the reader to reinterpret M. Komornicka’s output with contemporary awareness.
Źródło:
Ogrody Nauk i Sztuk; 2011, 1
2084-1426
Pojawia się w:
Ogrody Nauk i Sztuk
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
“Though we set out under a humble name, our goal is the ocean”: The weekly Strumień, or the heady days of Warsaw modernism
„Pod skromną wprawdzie wyruszamy nazwą, ale dążymy do oceanu”… „Strumień” – młodość warszawskiego modernizmu
Autorzy:
Sadlik, Magdalena
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2087389.pdf
Data publikacji:
2021
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Czytelnia Czasopism PAN
Tematy:
Polish press at the turn of the 19th century
Warsaw cultural periodicals
Modernism
aesteticism
Wacław Gąsiorowski (1869–1939)
Młoda Polska
modernizm
dekadentyzm
czasopiśmiennictwo
estetyzm
Opis:
This article deals with the ephemeral magazine Strumień [The Stream], which represents an all but forgotten chapters in the history of Warsaw modernism. Launched by Wacław Gąsiorowski in 1900, this artistic and literary periodical was inspired by the success of the illustrated weekly Życie [Life], published since 1897 in Cracow. Aimed primarily at a small elite readership, Strumień was plagued from its inception by financial difficulties. As a result, it had to close down after a few months and made its mark primarily as a target of jokes in Warsaw satirical press.
Źródło:
Ruch Literacki; 2021, 2; 217-235
0035-9602
Pojawia się w:
Ruch Literacki
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Á LA FIN DE LA DECADENCE: LA TRADUCTION DE LANGUEUR DE PAUL VERLAINE PAR ZENON PRZESMYCKI ET SON INFLUENCE SUR LA DEFINITION POLONAISE DU DECADENTISME EUROPEEN
Á LA FIN DE LA DÉCADENCE: ZENON PRZESMYCKI’S TRANSLATION OF PAUL VERLAINE’S LANGUEUR AND ITS INFLUENCE ON THE POLISH DEFINITION OF THE DECADENT MOVEMENT
Autorzy:
Kozik, Albert
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/690288.pdf
Data publikacji:
2019
Wydawca:
Łódzkie Towarzystwo Naukowe
Tematy:
Zenon Przesmycki; Paul Verlaine; Langueur; Niemoc; the Decadent movement; fin-desiècle; cultural transfer; translation studies; Kazimierz Wyka; Maria Podraza-Kwiatkowska; Andrzej Z. Makowiecki
Zenon Przesmycki; Miriam; Paul Verlaine; Langueur; Niemoc; dekadentyzm; fin-de-siècle; koniec wieku; transfer kulturowy; translatologia; Kazimierz Wyka; Maria Podraza-Kwiatkowska; Andrzej Z. Makowiecki
Opis:
The article examines the most significant semantic changes and transpositions that can be found in Zenon Przesmycki’s translation of the seminal sonnet Langueur written by Paul Verlaine in the second half of the nineteenth century. It closely analyzes the way in which the translation was used by Polish scholars of literary history. Having influenced the vision of culture nurtured by the so-called Decadent Movement in fin-de-siècle Europe, Verlaine’s poem was then employed in numerous academic studies as an illustration of the philosophy and the attitude towards society that were dominant in the period under discussion. In Poland, Przesmycki’s translation played an important role in defining the very term “decadent,” as several influential researchers used it in their analyses in order to provide their readers with Polish equivalents of the original French terms. As a result, Przesmycki’s version of Verlaine’s sonnet, although intended just as a poetic translation, served a different purpose from the ones that its translator could have ever imagined. It helped define and describe the culture of “decadent” Europe as a whole. The terminology Przesmycki used to translate the French words, such as langueur and decadence (“niemoc” and “wielkie konanie” respectively), was thus introduced into the Polish scholarly debate on European modernism. Premised upon the idea of cultural transfer (transfert culturel), the analysis presented in the article helps determine the extent to which Przesmycki’s translation shaped the Polish perception of fin-de-siècle Europe.
The article examines the most significant semantic changes and transpositions that can be found in Zenon Przesmycki’s translation of the seminal sonnet Langueur written by Paul Verlaine in the second half of the nineteenth century. It closely analyzes the way in which the translation was used by Polish scholars of literary history. Having influenced the vision of culture nurtured by the so-called Decadent Movement in fin-de-siècle Europe, Verlaine’s poem was then employed in numerous academic studies as an illustration of the philosophy and the attitude towards society that were dominant in the period under discussion. In Poland, Przesmycki’s translation played an important role in defining the very term “decadent,” as several influential researchers used it in their analyses in order to provide their readers with Polish equivalents of the original French terms. As a result, Przesmycki’s version of Verlaine’s sonnet, although intended just as a poetic translation, served a different purpose from the ones that its translator could have ever imagined. It helped define and describe the culture of “decadent” Europe as a whole. The terminology Przesmycki used to translate the French words, such as langueur and decadence (“niemoc” and “wielkie konanie” respectively), was thus introduced into the Polish scholarly debate on European modernism. Premised upon the idea of cultural transfer (transfert culturel), the analysis presented in the article helps determine the extent to which Przesmycki’s translation shaped the Polish perception of fin-de-siècle Europe.   
Źródło:
Prace Polonistyczne; 2019, 74; 175-193
0079-4791
Pojawia się w:
Prace Polonistyczne
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
    Wyświetlanie 1-12 z 12

    Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies