Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "water exchange" wg kryterium: Temat


Tytuł:
Badania wpływu charakterystyki zanieczyszczeń organicznych wody powierzchniowej na zmianę zakresu stosowalności procesu MIEX®DOC
Effect of the characteristics of the organic pollutants in surface water on the change in the field of application for the MIEX®DOC process
Autorzy:
Mołczan, M.
Karpińska, A.
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/237141.pdf
Data publikacji:
2006
Wydawca:
Polskie Zrzeszenie Inżynierów i Techników Sanitarnych
Tematy:
water treatment
organics removal
ion exchange kinetics
resin dosage
Opis:
W pracy sformułowano kryteria wyznaczania granic zakresu stosowalności procesu MIEX®DOC. Wykonano badania kinetyki procesu podczas intensywnych zmian składu wody powierzchniowej ujmowanej przez Zakład Produkcji Wody "Mokry Dwór" we Wrocławiu. Wykazano zmienność krzywych kinetycznych oraz obszarów stosowalności procesu MIEX®DOC, wynikającą ze zmian charakterystyki ujmowanej wody. Stwierdzono, że rosnąca zawartość rozpuszczonego węgla organicznego, a także zawartość i udział frakcji anionowej RWO skutkują większą wypukłością krzywej kinetycznej, wzrostem wartości wskaźnika maksymalnej szybkości przyrostu skuteczności usuwania RWO oraz w pewnym stopniu również zawężeniem fazy przejściowej krzywej kinetycznej. Oszacowano wpływ zmian zakresu stosowalności procesu MIEX®DOC na konieczność zmiany dawki żywicy, gwarantującej utrzymanie funkcjonowania procesu w zbliżonym obszarze ekonomicznym. Wpływ ten był nieznaczny wówczas, gdy układ pracował w pobliżu dolnej granicy fazy przejściowej krzywej kinetycznej, a znaczący w pobliżu jej górnej granicy.
The criteria of determining the field of application for the MIEX®DOC process were formulated. The kinetics of the process was examined during rapid variations in the composition of the surface water. The variability of the kinetic curves and of the fields of application for the MIEX®DOC process was confirmed. It was found that the increasing DOC content, as well as the content and proportion of the anionic DOC fraction, is responsible for the convexity of the kinetic curve, for the rise in the index of the maximal rate of increment in DOC removal, and for the narrowness of the transition phase in the kinetic curve. Assessed was the effect of the change in the position of the field of application for the MIEX®DOC process on the necessity of changing the resin dosage in order to provide appropriate economics of the process. This effect was insignificant when the system worked near the lower limit of the transition phase in the curve, and was noticeable near the upper limit.
Źródło:
Ochrona Środowiska; 2006, R. 28, nr 4, 4; 45-48
1230-6169
Pojawia się w:
Ochrona Środowiska
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Comparison the Adsorption Capacity of Ukrainian Tuff and Basalt with Zeolite–Manganese Removal from Water Solution
Autorzy:
Trach, Yuliia
Tytkowska-Owerko, Marta
Reczek, Lidia
Michel, Magdalena M.
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1839128.pdf
Data publikacji:
2021
Wydawca:
Polskie Towarzystwo Inżynierii Ekologicznej
Tematy:
water treatment
natural sorbent
ion exchange minerals
saponite
hematite
andesine
Opis:
Manganese is an undesirable element in tap water but is common in the groundwater. Several methods can be used for manganese removal, including adsorption. Mined rocks are commonly evaluated as adsorbents and it was the objective of this paper – to investigate the Ukrainian volcanic tuff and basaltic rock from the Ivanodolinsky quarry and compare it with Ukrainian zeolite as well as with literature data. The research was based on equilibrated batch tests at a temperature of 10°C and slightly acidic pH. The data were treated using Langmuir and Freundlich models in the linear form. The results indicated the spontaneous and favourable adsorption of manganese. The volcanic tuff was characterized by the highest adsorption capacity, twice higher than basalt and zeolite. The heterogeneity of the active adsorption sites on the tuff was also greater and resulted from the diversity of the mineral composition. Considering the literature data, the properties of tuff are worth further research.
Źródło:
Journal of Ecological Engineering; 2021, 22, 3; 161-168
2299-8993
Pojawia się w:
Journal of Ecological Engineering
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Laser Granulometer as an Useful Tool for Selection of Appropriate Membranes Used in the MIEX®DOC-UF/MF Hybrid Process
Autorzy:
Rajca, M.
Bray, R. T.
Fitobór, K.
Gołombek, K.
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/354202.pdf
Data publikacji:
2018
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Czytelnia Czasopism PAN
Tematy:
ion exchange
MIEX® resin
water treatment
ultrafiltration
microfiltration
laser granulometer
SEM
Opis:
In the study, particle size distribution of the MIEX® resin was presented. Such analyses enable to determinate whether presence of fine resin fraction may be the reason for unfavorable membrane blocking during water purification by the hybrid MIEX®DOC – microfiltration/ultrafiltration systems. Granulometric analysis of resin grains using the laser diffraction particle size analyzer (laser granulometer) was carried out as well as the microscopic analysis with scanning electron microscope. The following samples were analyzed: samples of fresh resin (a fresh resin – not used in water treatment processes) and samples of repeatedly used/regenerated resin that were collected to analysis during mixing and after sedimentation process. Particle size distribution was slightly different for fresh resin and for repeatedly used/regenerated resin. The grains sizes of fresh resin reached approximately 60 μm (d10), 120 μm (d50) and 220 μm (d90). Whereas the sizes of repeatedly used/regenerated resin were about 15 μm (d10), 40 μm (d50) and 115-130 μm (d90). The smallest resin grains sizes were in the range of 0.3-0.45 μm. This ensures that the ultrafiltration membranes retain all resin grains, even the smallest ones. Whereas the microfiltration membranes must be appropriately selected to guarantee full separation of the resin grains and at the same time to exclude a membrane pores blocking.
Źródło:
Archives of Metallurgy and Materials; 2018, 63, 3; 1133-1140
1733-3490
Pojawia się w:
Archives of Metallurgy and Materials
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
The removal of sulphate ions from model solutions and their influence on ion exchange resins
Autorzy:
Demcak, Stefan
Balintova, Magdalena
Holub, Marian
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/96354.pdf
Data publikacji:
2020
Wydawca:
Fundacja Ekonomistów Środowiska i Zasobów Naturalnych
Tematy:
ion exchange
resin
sulphate
water treatment
wymiana jonowa
żywica
siarczan
uzdatnianie wody
Opis:
There is a growing tendency for industries around the globe to diminish the contents of pollutants in industrial wastewaters to an acceptable level. Conventional methods are unfavourable and economically unacceptable, especially for large volumes of wastewaters with a high content of undesirable compounds. In contrast, ion–exchange is a very powerful technology capable of removing contamination from water. This paper analyses a study of ion exchange in Amberlite MB20 and Purolite MB400 resins after sulphate removal from a model solution. For the characterisation of ion exchange in resins, infrared spectroscopy was used. The IR spectra of both ion exchange resins show a similar composition after adsorption. Experiments that are due to this same used matrix in producing. The efficiency of sulphate ion removal and pH changes were also measured. Amberlite MB20 has proven to be a suitable ion exchange resin due to its high effi ciency (about 86%) for the removal of sulphates from solutions with initial concentrations of 100 and 500 mg.L-1, respectively.
Źródło:
Ekonomia i Środowisko; 2020, 2; 59-70
0867-8898
Pojawia się w:
Ekonomia i Środowisko
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Ocena teoretycznych i praktycznych możliwości usuwania substancji organicznych z wody w procesie magnetycznej wymiany anionowej
Theoretical and practical possibilities of organic matter removal from water by magnetic anion exchange
Autorzy:
Mołczan, M.
Karpińska-Portela, A.
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/236488.pdf
Data publikacji:
2009
Wydawca:
Polskie Zrzeszenie Inżynierów i Techników Sanitarnych
Tematy:
oczyszczanie wody
wymiana jonowa
żywica anionowymienna
test kinetyczny
test wielokrotny
water treatment
ion exchange
anion exchange resin
kinetic jar test
multiple loading jar test
Opis:
W pracy zaproponowano rozwinięcie typowej procedury badań laboratoryjnych procesu magnetycznej wymiany anionowej o powtarzane testy kinetyczne i testy wielokrotne. Pozwoliło to na uwzględnienie w wynikach badań laboratoryjnych zmiennej charakterystyki wody surowej i jej wpływu na praktyczne możliwości oczyszczania wody metodą magnetycznej wymiany anionowej. Nowa procedura może spełniać część funkcji badań pilotowych, lecz ich w pełni nie zastępuje. Testom kinetycznym i wielokrotnym poddano wodę powierzchniową (Oława i Nysa Kłodzka) ujmowaną na potrzeby zaopatrzenia Wrocławia. W pierwszym przypadku określono teoretyczny zakres możliwości magnetycznej wymiany anionowej, a w drugim skuteczność tego procesu możliwą do uzyskania w praktyce. Otrzymane wyniki wskazują na potencjalnie duże możliwości usuwania substancji organicznych z badanej wody w procesie magnetycznej wymiany anionowej, osiągające 56÷71% w wypadku usuwania RWO oraz odpowiednio 73÷85% i 75÷82% w wypadku zmniejszenia intensywności barwy i absorbancji w UV254. Zmniejszeniu uległa również wartość absorbancji właściwej w UV (14÷51%). Praktyczna skuteczność metody była mniejsza, z uwagi na częściowe wysycenie (wyczerpanie) zdolności wymiennej żywicy wykorzystywanej w instalacjach technicznych. Wynosiła ona (w zakresie krotności wymiany żywicy 1000÷2000) odpowiednio 23÷50% (RWO), 33÷58% (barwa), 40÷57% (absorbancja w UV254) oraz 6÷33% (absorbancja właściwa w UV). Analiza wyników powtarzanych testów wielokrotnych może być także wykorzystana do wstępnego doboru parametrów procesu magnetycznej wymiany anionowej, a w szczególności zakresu preferowanych wartości krotności wymiany objętości żywicy, a ponadto informuje o możliwej reakcji układu oczyszczania na zmiany jakości wody surowej oraz możliwości ich buforowania poprzez regulację parametrów procesu.
The study reported on in the paper aimed at developing the conventional laboratory procedure for magnetic anion exchange by the addition of the repeated kinetic jar test and multiple loading jar test. When such an approach is adopted, the results of laboratory investigations show how the changes in the quality of raw water influence the efficiency of water treatment by the magnetic anion exchange method. The procedure proposed performs certain functions of a pilot study, but can not replace it. In our research riverine water samples (from the Olawa and Nysa Klodzka, taken in for the municipal water supply system of the city of Wroclaw) were made subject to kinetic jar tests and multiple loading jar tests. Kinetic jar tests were used to determine the theoretical efficiency of organic anion exchange, whereas multiple loading jar tests were intended for establishing the efficiency of the process obtainable in practice. The results obtained have revealed a wide spectrum of possibilities for the application of magnetic anion exchange to the removal of organic substances from the riverine water being tested. The extent of theoretical dissolved organic carbon (DOC) removal varied from 56 to 71%, whereas the reduction in color intensity and UV254 absorbance fell in the range of 73 to 85% and 75 to 82%, respectively. A decrease was also observed in the specific UV absorbance value, which varied between 14 and 51%. However, the practical efficiency of the method was found to be lower, which is attributable to the partly exhausted exchange capacity of the resin used in technical installations. Thus, at a bed volume ranging between 1000 and 2000, actual removal efficiencies varied from 23 to 50% (DOC), from 33 to 58% (color), from 40 to 57% (UV254 absorbance) and from 6 to 33% (specific UV absorbance). Analysis of the results of repeated multiple loading jar tests may be of utility in the preliminary choice of the process parameters for magnetic anion exchange, but primarily in the choice of the range of preferred bed volume values. Moreover, analysis of the multiple loading jar test results provides information not only about the potential response of the treatment train to the variations in raw water quality, but also about the possibility of buffering such changes by the control of the process parameters.
Źródło:
Ochrona Środowiska; 2009, 31, 1; 31-36
1230-6169
Pojawia się w:
Ochrona Środowiska
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Wpływ zjawiska pęcznienia na pomiar dawki żywicy jonowymiennej MIEX®
Influence of swelling phenomenon on MIEX® ion exchange resin dose accuracy
Autorzy:
Mołczan, M.
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/236628.pdf
Data publikacji:
2013
Wydawca:
Polskie Zrzeszenie Inżynierów i Techników Sanitarnych
Tematy:
water treatment
ion exchange
swelling
NOM removal
oczyszczanie wody
wymiana jonowa
pęcznienie
usuwanie substancji organicznych
Opis:
Swelling of ion exchange resins depends on solvation of functional groups and tendency to reach equilibrium between internal and external ionic solutions. These phenomena lead to changes in volume of an ionite portion. Sedimentation time of a fresh MIEX® powdered resin in demineralized water was experimentally estimated at approximately 5 min. Therefore, any shorter time should definitely not be used for the ionite dose measurements. It has been proven that solution type used to prepare the resin suspension affects the ionite volume as a result of variations in its swelling. 3.5% increase in resin volume was determined after switching from demineralized water to model solution containing composition of dissolved organic and inorganic constituents. Therefore, in order to obtain a fixed reference value only resin suspension in demineralized water should be applied when calculating a dose (especially, when comparing different study results). Progressing resin saturation resulted in change in the volume of a certain ionite portion. Swelling increase was being observed until ionite load corresponding to the bed volume of 400 cm3/cm3 was reached, and then it stabilized. At that point an increase in the ionite volume was 15% when compared to the value for the fresh resin in demineralized water and about 11% when compared to the initial resin volume in the model solution containing natural organic substances. The maximum swelling was reported at the relatively small ionite load, therefore the degree of swelling of a resin working in a typically loaded reactor is expected to be constant. The impact of swelling on the measured doses of fresh resin and on the corresponding amounts of saturated resin should be considered not only in experiments but also while exploiting powdered resins in the ion exchange process.
Pęcznienie żywic jonowymiennych uwarunkowane jest solwatacją grup funkcyjnych oraz dążeniem do równowagi wewnętrznego i zewnętrznego roztworu jonowego, co prowadzi do zmian objętości zajmowanej przez określoną porcję jonitu. Czas sedymentacji świeżej żywicy proszkowej MIEX® w wodzie zdemineralizowanej oceniono w badaniach na około 5 min, dlatego w krótszym czasie bezwzględnie nie powinno się dokonywać pomiarów dawki jonitu. Wykazano, że rodzaj roztworu użytego do przygotowania suspensji żywicy wpływa na objętość jonitu na skutek jego zróżnicowanego pęcznienia. Stwierdzono 3,5% wzrost objętości porcji żywicy po zamianie wody zdemineralizowanej na roztwór modelowy zawierający kompozycję organicznych i nieorganicznych składników rozpuszczonych. Z tego względu jedyną możliwością uzyskania stałego odniesienia przy pomiarze dawki (zwłaszcza w aspekcie porównywania wyników różnych badań) jest posługiwanie się suspensją żywicy w wodzie zdemineralizowanej. Postępujące wysycanie żywicy wpływało na zmianę objętości zajmowanej przez określoną porcję jonitu. Rosnące pęcznienie żywicy obserwowano aż do obciążenia jonitu odpowiadającego krotności wymiany 400 cm3/cm3, po czym ulegało ono stabilizacji. Wówczas wzrost objętości porcji jonitu wyniósł 15% w stosunku do pomiaru zawartości świeżej żywicy w wodzie zdemineralizowanej oraz około 11% w stosunku do pomiaru dokonanego w roztworze modelowym zawierającym naturalne substancje organiczne. Maksymalne pęcznienie stwierdzono przy stosunkowo małym obciążeniu jonitu, dlatego należy oczekiwać, że stopień spęcznienia żywicy pracującej w typowo obciążonym reaktorze będzie stały. Wpływ procesu pęcznienia na odmierzane dawki żywicy świeżej oraz odpowiadające im zawartości żywicy wysyconej powinny być brane pod uwagę zarówno w badaniach, jak i podczas eksploatacji procesu wymiany jonowej z użyciem żywic proszkowych.
Źródło:
Ochrona Środowiska; 2013, 35, 2; 9-13
1230-6169
Pojawia się w:
Ochrona Środowiska
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Zastosowanie testów naczyniowych do oceny skuteczności usuwania substancji organicznych z wody w procesie MIEX®DOC
Application of jar tests to estimating the efficiency of organic substances removal in the MIEX®DOC water treatment process
Autorzy:
Mołczan, M.
Biłyk, A.
Slunjski, M.
Celer, K.
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/236804.pdf
Data publikacji:
2005
Wydawca:
Polskie Zrzeszenie Inżynierów i Techników Sanitarnych
Tematy:
oczyszczanie wody
substancje organiczne
żywica MIEX
wymiana jonowa
water treatment
organics removal
MIEX® resin
ion exchange
Opis:
Usunięcie związków organicznych do jak niższego poziomu z wody przeznaczonej do spożycia staje się coraz pilniejszym zadaniem technologicznym, głównie z uwagi na tworzenie ubocznych produktów dezynfekcji. Obok klasycznych procesów jednostkowych oczyszczania wody, bardzo obiecująca jest nowa technologia MIEX®DOC, zaproponowana przez firmę Orica Watercare, polegająca na zastosowaniu namagnetyzowanych żywic anionowymiennych do usuwania substancji organicznych z wody. W pracy przedstawiono wyniki standardowych testów oczyszczania wody, tj. kinetycznego, symulacyjnego oraz koagulacji, na przykładzie wody powierzchniowej (Oława), ujmowanej na potrzeby Zakładu Produkcji Wody "Mokry Dwór" we Wrocławiu. Uzyskane wyniki pozwoliły na wstępną ocenę przydatności nowej metody do oczyszczania badanej wody, a także na zaplanowanie badań pilotowych, w tym ustalenie zakresów czasu kontaktu, stężenia oraz krotności wymian objętości żywicy. Stwierdzono, że proces MIEX®DOC jest skuteczniejszy w usuwaniu organicznych domieszek wody niż koagulacja. Jego zastosowanie pozwoli na obniżenie dawki koagulantu do minimum wynikającego z potrzeby klarowania wody. Zoptymalizowanie współdziałania procesów wymiany jonowej oraz koagulacji pozwoli na obniżenie oraz ustabilizowanie poziomu zanieczyszczenia organicznego badanej wody, co korzystnie wpłynie na pracę złóż sorpcyjnych, tworząc warunki do wydłużenia cyklu ich pracy.
The need of reducing the organic matter content in potable water to the lowest possible level has taken on a sense of urgency in technological terms, mainly due to the formation of disinfection by-products. The magnetized anion exchange resin (MIEX®) developed by Orica Watercare shows great promise for the removal of organic matter from water, when compared to classical water treatment processes. This paper shows the results of standard MIEX®DOC laboratory tests, such as kinetic, simulation and coagulation tests performed on the river water taken in for the Water Treatment Plant of Wrocław (Mokry Dwór). With the results obtained it was possible to estimate the main parameters of the overall MIEX®DOC process, such as contact time, resin concentration, and resin bed volume. On average, the MIEX®DOC process yielded a much higher DOC removal, and much lower UV absorption, as compared to standard coagulation with PAX-18. Another series of experiments was carried out to study a sequence MIEX®DOC followed by coagulation. It was found that this setup allowed the coagulant dose to be lowered to the level typical of standard turbidity removal, since the MIEX®DOC process did not remove turbidity from the tested water.
Źródło:
Ochrona Środowiska; 2005, R. 27, nr 2, 2; 3-7
1230-6169
Pojawia się w:
Ochrona Środowiska
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Badania pilotowe skuteczności oczyszczania wody w procesie MIEX®DOC
Pilot Investigations into the MIEX®DOC Process
Autorzy:
Mołczan, M.
Biłyk, A.
Slunjski, M.
Siciński, T.
Stróż, J.
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/237215.pdf
Data publikacji:
2005
Wydawca:
Polskie Zrzeszenie Inżynierów i Techników Sanitarnych
Tematy:
oczyszczanie wody
usuwanie substancji organicznych
wymiana jonowa
żywica MIEX
water treatment
organics removalion exchange
MIEX® resin
Opis:
Usunięcie związków organicznych z wody przeznaczonej do spożycia do jak najniższego poziomu staje się coraz pilniejszym zadaniem technologicznym, głównie z uwagi na tworzenie ubocznych produktów dezynfekcji. Obok klasycznych procesów jednostkowych, duże nadzieje stwarza nowa technologia MIEX®DOC, oparta na procesie wymiany jonowej na namagnetyzowanych żywicach anionowymiennych. Ocena przydatności tej metody wymaga w pierwszej kolejności wykonania badań technologicznych w postaci testów naczyniowych, a następnie badań pilotowych procesu. W pracy zaprezentowano wyniki badań pilotowych przeprowadzonych w marcu 2005 r. w oparciu o wodę powierzchniową z rzeki Oławy, ujmowaną na potrzeby zakładu oczyszczania wody "Mokry Dwór" we Wrocławiu. Zwrócono szczególną uwagę na zasadnicze reguły prowadzenia takich badań oraz na podstawowe parametry procesowe, jak czas kontaktu, zawartość żywicy w układzie oraz krotność wymiany objętości żywicy. Umiejętne operowanie wartościami tych parametrów pozwoliło na kształtowanie poziomu zanieczyszczenia organicznego wody oczyszczonej. Badania potwierdziły uzyskane wcześniej w testach naczyniowych dane o efektach usuwania domieszek organicznych z wody w procesie MIEX®DOC, lokując je na poziomie 50-60% usunięcia dla takich wskaźników jak barwy i absorbancja w UV oraz 40% dla rozpuszczonego węgla organicznego. Badania nie potwierdziły natomiast wniosków dotyczących nieskuteczności koagulacji w usuwaniu substancji organicznych z wody poddanej procesowi MIEX®DOC. Koagulacja, jako proces samodzielny, była zdecydowanie mniej skuteczna w usuwaniu zanieczyszczeń organicznych, niemniej w połączeniu z wymianą jonową umożliwia zwiększenie stopnia usunięcia rozpuszczonego węgla organicznego z 40% nawet do około 60%. Wykazano, że nie wyczerpuje to puli związków organicznych podatnych na usuwanie w innych procesach, jak np. sorpcji na węglu aktywnym.
From the technological viewpoint, the removal of organic compounds to the lowest possible level from water treated for drinking purposes has taken on a sense of urgency, mainly due to the formation of disinfection by-products. Apart from the conventional unit processes, the new MIEX®DOC technology, which is based on the process of ion exchange on magnetized anion-exchange resins, seems to be very promising. To assess the applicability of this method to the purpose of interest, it is necessary to perform technological investigations using jar tests, followed by pilot investigations of the process. This paper includes the results of a pilot study carried out in March 2005 with samples of surface water (from the river Oława) taken in by the Waterworks Mokry Dwór of Wrocław. Particular consideration was given to the specific rules governing this type of study, as well as to the basic process parameters of the process (contact time, resin content in the system, bed volumes). Owing to a reasonable adoption of the parameter values, it is possible to control the levels of organic pollutants in the treated water. The pilot study has substantiated the jar-test data on the efficiency of organic matter removal from water by the MIEX®DOC process, setting it at the level of 50 to 60% for such pollutants as color and UV absorbance, and at the level of 40% for dissolved organic carbon (DOC). The study has not confirmed the conclusion that coagulation fails to be efficient in removing organic substances from water treated by the MIEX®DOC mode. Coagulation alone was found to be remarkably less efficient in removing organic pollutants. However, combined with ion exchange, the coagulation process accounted for a rise in the extent of DOC removal from 40% to about 60%. It was shown that this did not mean a decline in the amount of organic compounds easy to remove via other processes, e.g. sorption on activated carbon.
Źródło:
Ochrona Środowiska; 2005, R. 27, nr 4, 4; 19-26
1230-6169
Pojawia się w:
Ochrona Środowiska
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Performance analysis of cation and anion exchangers in water treatment plant: an industrial case study
Autorzy:
Ramzan, N.
Feroze, N.
Kazmi, M.
Ashraf, M. A.
Hasan, S.
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/779735.pdf
Data publikacji:
2012
Wydawca:
Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie. Wydawnictwo Uczelniane ZUT w Szczecinie
Tematy:
krzywa przebicia
wymiana jonowa
uzdatnianie wody
breakthrough curves
degree of column utilization
ion exchange
water treatment
Opis:
Performance of cation and anion exchangers was evaluated by carrying out breakthrough analyses of pH, conductivity, free mineral acid (FMA) and various dissolved solids for an industrial water treatment plant of 700 gpm capacity. The breakthrough curves showed no leakage of calcium, magnesium and chloride throughout the operating period of the train, however, they indicated the early leakage of sodium, potassium, sulphate and silica. The operating/breakthrough capacity, total capacity and degree of column utilization were determined. The column utilization was found to be 67.85%, 38.93% and 16.78% against the design values of 90%, 85% and 85% for cation, primary and secondary anion exchangers respectively. The operating time of the water treatment train was significantly increased by achieving adequate capacity utilization of secondary anion exchanger. The low capacity utilization of secondary anion resin due to early silica slippage, has been discussed in the paper.
Źródło:
Polish Journal of Chemical Technology; 2012, 14, 2; 35-41
1509-8117
1899-4741
Pojawia się w:
Polish Journal of Chemical Technology
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Zastosowanie żywicy anionowymiennej MIEX do oczyszczania wód o dużej intensywności barwy
Use of anion-exchange MIEX® resin in the treatment of natural water with high colored matter content
Autorzy:
Mołczan, M.
Biłyk, A.
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/236524.pdf
Data publikacji:
2006
Wydawca:
Polskie Zrzeszenie Inżynierów i Techników Sanitarnych
Tematy:
oczyszczanie wody
usuwanie substancji organicznych
barwa
wymiana jonowa
żywica anionowymienna
MIEX®
water treatment
organics removal
color reduction
ion exchange
Opis:
Intensywność barwy wód naturalnych zależy od zawartych w nich rozpuszczonych substancji organicznych. Znacząca część tych substancji występuje w postaci rozpuszczonych, anionowych reszt kwasów humusowych, powstałych z dysocjacji grup karboksylowych i fenolowych, co umożliwia ich usuwanie na żywicach anionowymiennych. W wypadku wody powierzchniowej o barwie 74 gPt/m3, potencjalną skuteczność metody oczyszczania wody na żywicy anionowymiennej MIEX® oszacowano na poziomie 98%. W praktyce należy dążyć do dotrzymania dopuszczalnej wartości barwy wody (<15 gPt/m3), niż maksymalizacji efektów pracy żywicy anionowymiennej. Stwierdzony w badaniach obszar zalecanych krotności wymiany żywicy (BV) wynosi 1000÷2000. W pracy wykazano, że metoda wymiany jonowej jest selektywna w stosunku do usuwania z wody barwnych frakcji rozpuszczonego węgla organicznego. Znajduje to wyraz w zmianie wartości stosunku intensywności barwy wody do RWO od 4,8 gPt/gC, w wypadku wody surowej, do 0,5 gPt/gC w wodzie oczyszczonej tą techniką. Stwierdzono, że rozwiązanie to powinno być zalecane w szczególności wszędzie tam, gdzie wysoka intensywność barwy jest jednym z głównych problemów oczyszczania wody.
The color of natural water depends on the content of dissolved organic substances. A major part of these substances occurs in the form of dissolved anionic humic acid radicals from the dissociation of carboxyl and fenol groups, and this enables their removal on an anion-exchange resin. As for surface water of a 74 gPt/m3 color, the potential efficiency of the water treatment method involving MIEX® anion-exchange resin was estimated at the level of 98%. It is essential to aim at maintaining the admissible color value (<15 gPt/m3) rather than maximizing the performance of the anion-exchange resin. The range of recommended bed volume for resin exchange falls between 1000 and 2000. The ion-exchange method was found to be selective with respect to colored dissolved organic carbon (DOC) fractions. This manifested in the change of the color/DOC ratio from 4.8 gPt/gC to 0.5 gPt/gC for raw water and treated water, respectively. The method described has much to be recommended, especially where color is a major problem faced during water treatment.
Źródło:
Ochrona Środowiska; 2006, R. 28, nr 2, 2; 23-26
1230-6169
Pojawia się w:
Ochrona Środowiska
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Potential of pumice modified with iron(III) for copper removal from aqueous solutions
Autorzy:
Guler, U. A.
Cebeci, M. S.
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/207939.pdf
Data publikacji:
2017
Wydawca:
Politechnika Wrocławska. Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej
Tematy:
adsorption capacities
copper concentration
ion exchange
iron oxides
water treatment
zdolność adsorpcji
stężenie miedzi
wymiana jonowa
tlenki żelaza
uzdatnianie wody
Opis:
Iron-modified pumice (Fe-P) was prepared by the ion-exchange method using natural pumice from Kayseri, Turkey at room temperature without calcination. SEM, FTIR, XRD, and S-BET measurement were used to investigate the copper removal mechanism. The results show that the SBET of the pumice increased from 11.88 m2/g to 21.01 m2/g after iron modification. The effects of pH, contact time, initial copper concentration, temperature, and various cations (Na+, K+, Ca2+, Mg2+ and Al3+) at various pH were investigated in batch experiments. More than 92% of Cu(II) was removed after 180 min. Langmuir, Freundlich, Dubinin-Radushkevich and Temkin isotherm models were applied to the equilibrium data at 298, 308 and 318 K. The maximum adsorption capacity at 298, 308 and 318 K was found to be 21.52, 19.48, and 19.67 mg/g, respectively. The kinetics of copper on Fe-P was best described by the pseudo-second order kinetic model. The negative values of free energy change and enthalpy change indicated that the adsorption process was feasible, spontaneous and exothermic.
Źródło:
Environment Protection Engineering; 2017, 43, 3; 165-180
0324-8828
Pojawia się w:
Environment Protection Engineering
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Skuteczność usuwania fluorków z roztworów wodnych metodami konwencjonalnymi i technikami membranowymi
Conventional and membrane techniques of fluoride removal from aqueous environment
Autorzy:
Majewska-Nowak, K.
Grzegorzek, M.
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/237868.pdf
Data publikacji:
2016
Wydawca:
Polskie Zrzeszenie Inżynierów i Techników Sanitarnych
Tematy:
oczyszczanie wody
fluorki
koagulacja
wymiana jonowa
adsorpcja
strącanie
procesy membranowe
water treatment
fluorides
coagulation
ion-exchange
adsorption
precipitation
membrane processes
Opis:
Zanieczyszczenie wód powierzchniowych i podziemnych związkami fluoru jest problemem występującym w wielu regionach świata. Związki te mogą pochodzić zarówno ze źródeł antropogenicznych, jak i naturalnych. Niewielkie ilości fluorków działają korzystnie na rozwój kości i zębów, jednakże ich większe ilości w spożywanej wodzie wpływają szkodliwe na zdrowie człowieka. Zgodnie z wytycznymi WHO oraz polskimi przepisami, zawartość fluorków w wodzie przeznaczonej do spożycia nie może przekraczać 1,5 gF–/m3. Z tego powodu poszukuje się coraz skuteczniejszych i bardziej ekonomicznych metod defluoryzacji wody. Fluorki mogą być usunięte ze środowiska wodnego różnymi metodami fizyczno-chemicznymi, takimi jak adsorpcja, koagulacja, strącanie, wymiana jonowa, a także w procesach membranowych. W pracy omówiono przykłady procesów i technologii eliminacji flourków, z uwzględnieniem ich ograniczeń wpływających na skuteczność usuwania jonów fluorkowych z roztworów wodnych. Wykazano, że stopień usunięcia fluorków w różnych procesach technologicznych zależy przede wszystkim od takich czynników, jak pH roztworu, początkowa zawartość jonów F–, obecność jonów współtowarzyszących, rodzaj adsorbentu czy też właściwości membrany. Wyniki badań wskazują, że realizacja procesu defluoryzacji wody w optymalnych warunkach może zapewnić skuteczność usuwania fluorków przekraczającą 90%.
Fluoride contamination of surface and groundwaters is frequently observed around the world. Fluorides may originate from both anthropogenic and the natural sources. In small amounts, they are beneficial for bone and teeth development. However, higher concentrations in drinking water are harmful to human health. According to WHO guidelines, the fluoride content in drinking water cannot exceed 1.5 gF–/m3. Therefore, more effective and economic defluoridation methods are sought. Fluorides can be removed from water environment by various physico-chemical methods such as adsorption, coagulation, precipitation, ion-exchange as well as the membrane processes. Examples of fluoride elimination processes and techniques are discussed, taking account of their limitations affecting the efficacy of fluoride removal from water solutions. It was demonstrated that the extent of fluoride removal in different technological processes primarily depends on solution pH, the initial F– ion concentration, presence of coexisting ions, adsorbent type and membrane properties. The study results indicate that under optimal operational conditions the fluoride removal efficacy may exceed 90%.
Źródło:
Ochrona Środowiska; 2016, 38, 1; 29-37
1230-6169
Pojawia się w:
Ochrona Środowiska
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Usuwanie zanieczyszczeń z wody w procesie MIEX®DOC połączonym z ultrafiltracją w reaktorze membranowym z zanurzonym modułem kapilarnym
Removal of water contaminants with integrated MIEX®DOC–ultrafiltration process in membrane reactor with submerged capillary module
Autorzy:
Rajca, M.
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/237812.pdf
Data publikacji:
2013
Wydawca:
Polskie Zrzeszenie Inżynierów i Techników Sanitarnych
Tematy:
oczyszczanie wody
naturalne substancje organiczne
masa cząsteczkowa
wymiana jonowa
MIEX®
ultrafiltracja
water treatment
natural organic matter
molecular weight
ion exchange
ultrafiltration
Opis:
Omówiono skuteczność usuwania anionowych form związków organicznych (RWO) i nieorganicznych (F-, Br-, NO3-, SO42-) z roztworu modelowego i wody powierzchniowej w reaktorze membranowym, w którym realizowano równocześnie wymianę jonową (MIEX®DOC) i ultrafiltrację. Przepływowy reaktor membranowy z zanurzonym modułem kapilarnym ZeeWeed®1 (PVDF) pracował w warunkach podciśnienia. Określono wpływ żywicy anionowymiennej MIEX® na możliwość ograniczenia niekorzystnego zjawiska blokowania membran. Badania wykazały, że reaktor membranowy z zanurzonym modułem kapilarnym pracujący w układzie wymiana jonowa MIEX®DOC i ultrafiltracja jest rozwiązaniem praktycznym ze względu na jego kompaktowość, skuteczne usuwanie związków organicznych (70÷90% przy dawce żywicy 5 cm3/dm3), możliwość usuwania prekursorów niebezpiecznych ubocznych produktów ozonowania (bromków) oraz ograniczenie blokowania membran ultrafiltracyjnych.
The paper discusses efficacy of anionic organic compound (DOC-) and inorganic anion (F-, Br-, NO3-, SO42-) removal from model solution and surface water with hybrid membrane reactor in the process of MIEX®DOC ion exchange and the concurrently performed ultrafiltration. The flow-through membrane reactor with ZeeWeed®1 (PVDF) submerged capillary module was operating under vacuum conditions. The effect of the MIEX® ion exchange resin on potential reduction of unfavorable concomitant phenomenon of membrane fouling was evaluated. The study results demonstrated that the membrane reactor with submerged capillary module operating as part of the ion exchange MIEX®DOC and ultrafiltration system was a practical solution. The main advantages included its compactness, efficacious organic compound removal (70÷90% at 5 cm3/dm3 resin dose), possibility to remove hazardous ozonation by-product precursors (bromides) as well as ultrafiltration membrane fouling reduction.
Źródło:
Ochrona Środowiska; 2013, 35, 4; 39-42
1230-6169
Pojawia się w:
Ochrona Środowiska
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Badania nad usuwaniem substancji organicznych z wody infiltracyjnej w Wodociągu Praskim w Warszawie
Organic matter removal from infiltration water: A case study
Autorzy:
Wąsowski, J.
Zaleska, B.
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/237798.pdf
Data publikacji:
2007
Wydawca:
Polskie Zrzeszenie Inżynierów i Techników Sanitarnych
Tematy:
woda infiltracyjna
oczyszczanie wody
substancje organiczne
RWO
koagulacja powierzchniowa
wymiana jonowa
ozonowanie
adsorpcja
węgiel aktywny
infiltration water
water treatment
organic substances
TOC
surface coagulation
ion exchange
ozonation
adsorption
active carbon
Opis:
Przeanalizowano problemy związane z dotrzymaniem standardów jakości wody wprowadzanej do miejskiej sieci wodociągowej przez Zakład Wodociągu Praskiego MPWiK w m.st. Warszawie SA oraz utrzymaniem stabilności biologicznej wody w systemie dystrybucji. Ponieważ eksploatowany układ technologiczny oczyszczania wody (ujęcie infiltracyjne z Wisły - filtracja pospieszna przez złoża piaskowe - dezynfekcja) ma ograniczone możliwości ciągłego zapewnienia wysokiej jakości wody czystej, w ostatnich latach przeprowadzono badania pilotowe nad określeniem kierunków modernizacji Wodociągu Praskiego. W pracy przedstawiono skuteczność oczyszczania wody uzyskaną w wyniku próby rozbudowy obecnego układu technologicznego o procesy koagulacji powierzchniowej solami glinu i żelaza, wymiany jonowej na żywicy oraz ozonowania skojarzonego z sorpcją na granulowanym węglu aktywnym.
The object under study is Wodociag Praski (Praski Water Treatment Plant), a department of the Municipal Water and Sewerage Enterprise, Warsaw. The key issues addressed include the quality of the water supplied to the water-pipe network (the problem of whether relevant standards are met) and biological stability of the water in the distribution system. The treatment train being used (infiltration water intake from the Vistula; rapid filtration, sand filters; disinfection) offers limited guarantee that high-quality water will be supplied continually. In recent years, a pilot study has been conducted with the aim of determining the directions in the modernization of the Praski WTP. The present paper describes the treatment effects that can be achieved when the existing treatment train is extended by the addition of the following unit processes: surface coagulation with alum and iron salts, ion exchange on the MIEX resin, and ozonation-sorption on granular active carbon.
Źródło:
Ochrona Środowiska; 2007, R. 29, nr 4, 4; 41-48
1230-6169
Pojawia się w:
Ochrona Środowiska
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Usuwanie substancji organicznych z wody na makroporowatych namagnetyzowanych żywicach anionowych MIEXŽ
Removal of organic substances from water onto macroporous anion exchange MIEXŽ resins with magnetic components
Autorzy:
Slunjski, M.
Biłyk, A.
Celer, K.
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/236414.pdf
Data publikacji:
2004
Wydawca:
Polskie Zrzeszenie Inżynierów i Techników Sanitarnych
Tematy:
żywica anionowa
MIEXŽ
ogólny węgiel organiczny
rozpuszczony węgiel organiczny
oczyszczanie wody
anion-exchange resin
total organic carbon (TOC)
dissolved organic carbon
water treatment
Opis:
Nowym rozwiązaniem, pozwalającym na usuwanie z wody związków węgla organicznego (OWO, RWO), jest zastosowanie silnie zasadowych żywic anionowych, do których należy żywica MIEXŽ. Namagnetyzowane cząstki tej żywicy dodane w postaci suspensji do wody zawierającej ujemnie naładowane jony RWO wymieniają je na jony chlorkowe, znajdujące się w miejscach aktywnych, w wyniku czego obniżeniu ulega poziom RWO w wodzie i następuje nieznaczny przyrost stężenia chlorków. Wyczerpaną żywię poddaje się procesowi regeneracji roztworem solanki. Żywica preferencyjnie usuwa związki organiczne o masach cząsteczkowych do 10000 Da, zaś koagulacja siarczanem glinu usuwa cząstki o masach powyżej 3000 Da. Proces MIEXŽDOC może być stosowany do oczyszczania wody surowej przed innymi procesami uzdatniania, bądź też jako proces doczyszczający po nich. W pracy przedstawiono porównanie wyników badań procesu MIEXŽDOC z konwencjonalną koagulacją siarczanem glinu. Wykazano, że proces MIEXŽDOC wymagał o 45% koagulantu mniej, obniżał RWO o ponad 24%, zapotrzebowanie wody na chlor o 18%, a także zawartość THM o 56% skuteczniej niż klasyczna koagulacja. Gdy proces ten stosuje się po koagulacji, wówczas przedłuża cykle filtracyjne, zmniejsza blokowanie powierzchni membran (fouling) oraz ogranicza zawartość ubocznych produktów dezynfekcji. Zastosowany do uzdatniania wód miękkich o wysokiej intensywności barwy i dużej zawartości OWO powoduje obniżenie tych wskaźników o 80÷90%, bez konieczności kłopotliwej w tych warunkach konieczności podwyższania zasadowości i koagulacji. Na niskie koszty eksploatacyjne procesu składają się koszty ubytku żywicy, chemikaliów do jej regeneracji, zagospodarowania ścieków poregeneracyjnych oraz koszty energii.
A recent approach to the problem of organic carbon (TOC, DOC) removal from aqueous solutions involves strong-base anion-exchange resins, the MIEXŽ resin being one of those. The magnetic components of the MIEXŽ - when added in suspended form into solutions containing negatively charged DOC ions - exchange them for the chloride ions present in the active sites. As a result, the DOC level in the water decreases, and the concentration of chlorides slightly increases. The exhausted resin is regenerated in a brine solution. The MIEXŽDOC process can be included into the treatment train as a prior step to other treatment processes, or as a final step for the polishing of conventionally treated water. The objective of the study reported on in this paper was to compare the treatment effects obtained with the MIEXŽDOC process and conventional alum coagulation. Hence, with MIEXŽDOC the coagulant dose was by 45% lower, the reduction in DOC was by over 24% more effective, the reduction in the chlorine demand of the water was by 18% higher, and the removal of THM was more efficient by as much as 56%. When the MIEXŽDOC process follows coagulation, this is concomitant with the extension of the filtration cycles, a reduction in membrane fouling, and a limited content of disinfection by-products. When applied to the treatment of high-colour and high-TOC soft water, the MIEXŽDOC process yields an 80 to 90% reduction of both the pollutants without increasing the alkalinity level or including coagulation into the treatment train.
Źródło:
Ochrona Środowiska; 2004, R. 26, nr 2, 2; 11-14
1230-6169
Pojawia się w:
Ochrona Środowiska
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies