Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "Hesiod" wg kryterium: Temat


Wyświetlanie 1-7 z 7
Tytuł:
HEZJOD WOBEC BLISKOWSCHODNIEGO DZIEDZICTWA KULTUROWEGO.
Autorzy:
Pyznar, Konrad
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/436919.pdf
Data publikacji:
2015
Wydawca:
Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie
Tematy:
starożytna Grecja
teologia
filozofia
Hesiod
Opis:
In this paper I consider how theology impacted on the uprising philosophy in ancient Greece. In the first part of my text I analyze the concept of theology and philosophy and I want to know the relation between these two ideas. I am especially interested in point of the line separating theology and philosophy. The main question concerning it is when we could say about theology that it is already philosophy, and reversely – when we could say about philosophy that it is still theology in Greek meaning. For the better understanding of the answer of this question I analyze Hesiod’s Theogony. Hesiod of Beotia is accepted as a poet and theologian and that is why I pay attention to him in the second part of my text.
Źródło:
Res Gestae. Czasopismo Historyczne; 2015, 1; 7-26
2450-4475
Pojawia się w:
Res Gestae. Czasopismo Historyczne
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
GNOTHI SEAUTON, NOSCE TE IPSUM (Gnothi seauton - Poznaj siebie!)
Autorzy:
Krokiewicz, Adam
Domanski, Juliusz
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/702790.pdf
Data publikacji:
2007
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Czytelnia Czasopism PAN
Tematy:
KROKIEWICZ ADAM; GREEK PHILOSOPHY; HOMER; HESIOD
Opis:
An edition of an autograph manuscript of Adam Krokiewicz (1890-1977), a professor of the University of Warsaw, famous for his research on ancient philosophy and literature. The manuscript seems the beginning of a much larger work, either lost or never finished. In this fragment the author looks for the rationale of the Greek belief that future events can be foreseen; he also discusses the relationship between fate and the gods' will and shows that Greek deities were often jealous of human happiness. Krokiewicz's text is preceded by a short introduction written by one of his disciples, Juliusz Domanski.
Źródło:
Meander; 2007, 62, 3-4; 197-210
0025-6285
Pojawia się w:
Meander
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Stanowienie prawa na zgromadzeniach ludowych w Rzymie republikańskim
The law making at People’s Assemblies in the Republican Rome
Autorzy:
Zabłocki, Jan
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/697371.pdf
Data publikacji:
2016
Wydawca:
Uniwersytet Opolski
Tematy:
People’s assemblies
Hesiod
Homer
Thersites
Opis:
The Roman People’s Assemblies differed depending on the fact whether all the citizens or only the plebeian gathered at them. Concilia plebis could vote plebisscita, which were at the beginning not binding for everyone. Finally, the leges and plebisscita became equal on the grounds of the lex Hortensia. The earlier laws had also dealt with this matter: the lex Valeria Horatia gave binding power to the plebiscites voted during the secession on the Mons Sacer, and the lex Publilia Philonis – to the plebiscites accepted by the Senate. The decisions of the assemblies which were not of the general character were called privilegia. In the case of such legal acts as adrogatio, testamentum calatis comitiis or detestatio sacrorum there was no rogatio and accordingly no lex was voted.
Źródło:
Opolskie Studia Administracyjno-Prawne; 2016, 14, 2; 23-30
2658-1922
Pojawia się w:
Opolskie Studia Administracyjno-Prawne
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Dikaiosyne – sprawiedliwość. Genealogia pojęcia
Dikaiosyne – justice. A Genealogy of the Concept
Autorzy:
Juchacz, Piotr W.
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/950269.pdf
Data publikacji:
2012-12-16
Wydawca:
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Tematy:
dikaiosyne (δικαιοσύνη)
dike (δίκη)
justice
hesiod
herodotus
Opis:
The concept of justice takes a central position in practical philosophy from the birth of philosophical reflection in the ancient Greece to contemporary discussions in political, social, and moral philosophy. This article presents a genealogy and development of the Greek concept of dikaiosyne (δικαιοσύνη). It starts with the first poetical appearances of a term dike (δίκη) in Homer’s poetry, continues with the analysis through its more sophisticated application by Hesiod, and finally it reaches the pivotal philosophical transformations of dike into dikaiosyne in The Histories of Herodotus.
Źródło:
Filozofia Publiczna i Edukacja Demokratyczna; 2012, 1, 2; 46-63
2299-1875
Pojawia się w:
Filozofia Publiczna i Edukacja Demokratyczna
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
W Hadesie Homera i Hezjoda. Śmierć i los człowieka po śmierci w wierzeniach ludów archaicznej kultury greckiej
In Hades of Homer and Hesiod: Death and Human’s Fate after Death in the People’s Beliefs of Archaic Greek Culture
Autorzy:
Baran, Grzegorz M.
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1807464.pdf
Data publikacji:
2020-01-02
Wydawca:
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. Towarzystwo Naukowe KUL
Tematy:
Homer
Hezjod
śmierć
życie po śmierci
Hades
Hesiod
death
life after death
Opis:
The works of Homer and Hesiod, expressing people’s mentality of the archaic Greek culture, supply inter alia much information about people’s beliefs of that period concerning death and posthumous fate of humans. In the light analysis, one can notice that the people of that time period (being based on quotidian experience) had no doubts that humans were mortal beings. Although death inspired horror among the living the Greeks did not it amounted to total annihilation of man. They believed the spiritual part of human – ψυχή (psyché) survived mortal death leaving the body to go to the land of the dead. This place was known as Hades somewhere both far and deeply in relation to inhabited by people earth. The soul that exists in Hades, leads a generally gloomy and rather sad life. However, their posthumous fate, apart from few exceptions of the rebels against divine commandments – can’t be perceived as punishment, because in considered by people of today because people of that time had no concept of the Last Judgement and retribution after death.
Źródło:
Roczniki Kulturoznawcze; 2010, 1; 175-202
2082-8578
Pojawia się w:
Roczniki Kulturoznawcze
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Norwidowska reinterpretacja mitu prometejskiego
Norwid’s reinterpretation of the Promethean myth
Autorzy:
Kłobukowski, Miłosz
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/16729575.pdf
Data publikacji:
2020-05-07
Wydawca:
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. Towarzystwo Naukowe KUL
Tematy:
Prometeusz
mit
ofiara
praca
język
interpretacja
mit „adamicki”
mit upadku
mit wygnania
Hezjod
Ajschylos
Norwid
Paul Ricoeur
René Girard
Promethidion
Rzecz o wolności słowa
Prometheus
myth
sacrifice
work
language
interpretation
“Adam’s myth” of the fall
myth of exile
Hesiod
Aeschylus
On Freedom of Speech
Opis:
The author’s aim is to reflect on one of the rudimentary myths constituting the European identity, that is the Promethean myth, and on its interpretation present in Norwid’s works. Kłobukowski states that the author of Promethidion interprets the story of the good Titan in a way that is different from that in which most poets of the 19th century Europe interpreted it, that is by referring to ancient sources of the myth in works by Hesiod, and not by Aeschylus; and that this interpretation has a character of a manifesto. At the same time Norwid, interpreting the story of Prometheus, enters a polemic with Western Romantics as well as with Mickiewicz and the poetic anthropology present in the main current of Romanticism, that was first of all based on such features as rebellion, autonomy of an individual, self-determination, or self-deification. The poet suggests a different vision of human subjectivity; he Christianizes the myth, at the same time doing the work of a comparatist and an anthropologist – comparing the figure of the Titan and the Biblical Adam (Promethidion), suggesting that it is not rebellion, but work is man’s true vocation. Norwid also interprets the phenomenon of the language and its history in the context of the Promethean myth, which he perceives as a myth of the fall (On Freedom of Speech). Kłobukowski also analyzes one of the most important mythemes from the story of Prometheus – that of sacrifice, that, according to Western Romantics, was connected with creating an individualist “I”. Norwid interprets the meaning of sacrifice in a different way – namely, as a phenomenon showing the fullness of humanity and acceptance of the imperfection of the human condition.
Źródło:
Studia Norwidiana; 2015, 33; 77-108
0860-0562
Pojawia się w:
Studia Norwidiana
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Mneme w greckich źródłach literackich epoki przedsokratyków. Część I: literatura archaiczna i przedsokratycy
Mneme in Greek Literary Sources of the Presocratic Era. Part I: Archaic and Presocratic Literature
Autorzy:
Narecki, Krzysztof
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1806921.pdf
Data publikacji:
2019-10-23
Wydawca:
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. Towarzystwo Naukowe KUL
Tematy:
mneme; termin „pamięć”; etymologia; semantyka; starożytna literatura grecka; okres archaiczny (przedklasyczny) (Hezjod, Bias, Ezop); poezja liryczna (Teognis, Simonides, Ion); przedsokratycy (Heraklit, Anaksagoras, Epicharm, Demokryt)
mneme; the term of “memory”; etymology; semantics; ancient Greek literature; archaic (preclassical) period (Hesiod, Bias, Aesop); lyric poetry (Theognis, Simonides, Ion); Presocratics (Heraclitus, Anaxagoras, Epicharmus, Democritus)
Opis:
Celem artykułu jest prześledzenie (w porządku chronologicznym) występowania i jednocześnie zbadanie zakresu semantycznego pojęcia mneme (μνήμη) w zachowanej literaturze greckiej epoki przedsokratyków (VIII-V w. przed Chr.). Rzeczownik mneme należy do tzw. nomina actionis, oznacza bowiem z jednej strony czynność (1) „pamiętania” należącą do sfery psychologicznej, jak i (2) „pamięć”, tj. samą ‘zdolność’ czy ‘władzę umysłową’, za pomocą której osoba dokonuje aktu zapamiętywania. Analizie filologicznej, uwzględniającej zachowany kontekst, poddano 11 miejsc użycia mneme w tekstach 10 autorów. Jej wynik pokazuje wyraźnie, iż konstytuujący mneme rdzeń *mnā- nadaje temu pojęciu szerokie pole semantyczne, o wiele bardziej pojemne niż we współczesnym polskim terminie „pamięć”, ujawnia bowiem takie sensy, których nie zarejestrowały jeszcze całościowe słowniki języka greckiego, zwłaszcza dwa największe słowniki: Greek-English Lexicon (Liddell, Scott, Jones) oraz The Brill Dictionary of Ancient Greek (Montanari), a także leksykony do twórczości poszczególnych pisarzy. Ustalone przez nas znaczenia można uporządkować następująco: (1) intelektualna „władza, zdolność zapamiętywania” (u Simonidesa, Eleg. 14; takie znaczenie mneme pojawia się po raz pierwszy w historii tego terminu); (2) „pamięć o kimś lub o czymś” (Hezjod, B 8 D.-K.; Teognis, Elegiae I, 798; Heraklit, B 126a D.-K.); (3) „podziw, szacunek, uznanie, sława” (Hezjod, B 8 D.-K.; Bias, 10 [73a] Die Sieben Weisen, D.-K.; Epicharm, B 6 D.-K. / 254 Kaibel) – to nowe znaczenia semantyczne mneme, nieobecne w słownikach języka greckiego, podobnie jak kolejne: (4) „świadomość” (u Ezopa, Proverbium 111), (5) „wiedza” (u Anaksagorasa, B 21b D.-K.), (6) „myśl” (u Iona, Jacoby F 3b, 392, F fragment 1; u Demokryta, B 191 D.-K.), (7) „czas” (u Demokryta, B 191 D.-K.) i (8) „troska, dbałość” (u Teognisa, Elegiae I, 1114). Pojęciu mneme, niemal u progu jego rozwoju, zostają zatem nadane nieznane i nieodnotowane w czasach nowożytnych znaczenia, które w kolejnych okresach historii kultury greckiej znalazły szerokie zastosowanie zarówno w języku codziennym, jak również w literaturze i filozofii, zwłaszcza w myśli Platona i w pismach jego najwybitniejszego ucznia Arystotelesa.
The aim of the article is to trace, in chronological order, the occurrence and the semantic scope of the term mneme (μνήμη) in the preserved Greek literature of the Presocratic period (8th-5th century BC). The noun mneme is an example of the so-called nomina actionis for it designates the activity of „remembering,” i.e. it belongs to the psychological sphere, on the one hand; and „memory”, i.e. the ability or mental power itself by means of which one performs the act of remembering, on the other. Taking into account the preserved context, philological analysis includes 11 instances of using the word mneme in the texts of 10 different authors. The results show that the root *mnā- constituting the word mneme allows for a wide scope of the term – much wider than the contemporary Polish term “pamięć” (memory). The root reveals meanings not recorded by the complete Greek dictionaries, including the largest ones: Greek-English Lexicon (Liddell, Scott, Jones) and The Brill Dictionary of Ancient Greek (Montanari), as well as the lexicons of individual writers’ works. The meanings deciphered here can be classified in the following order: (1) intellectual “power or ability to remember” (Simonides, Eleg. 14) – such meaning of mneme appears for the first time in the history of the term; (2) “memory/recollection of somebody or something” (Hesiod, B 8 D.-K.; Theognis, Elegiae I, 798; Heraclitus, B 126a D.-K); (3) “admiration, respect, recognition, fame” (Hesiod, B 8 D.-K.; Bias, 10 [73a] Die Sieben Weisen, D.-K.; Epicharmus, B 6 D.-K. / 254 Kaibel) – these are the new semantic meanings of mneme, absent from Greek dictionaries, similarly to the subsequent meanings: (4) “awareness” (Aesop, Proverbium 111); (5) “knowledge” (Anaxagoras, B 21b D.-K.); (6) “thought” (Ion, Jacoby F 3b, 392, F fragment 1; Democritus, B 191 D.-K.); (7) “time” (Democritus, B 191 D.-K.) and (8) “care” (Theognis, Elegiae I, 1114). Thus already at the beginning of its development, the term of mneme was assigned meanings which have remained unknown and unrecognised in modern times. These meanings were widely used both in everyday language and in literature and philosophy of the subsequent periods of Greek culture, especially in Plato’s thought and in the writings of his most distinguished student, Aristotle.
Źródło:
Roczniki Humanistyczne; 2018, 66, 3; 207-231
0035-7707
Pojawia się w:
Roczniki Humanistyczne
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
    Wyświetlanie 1-7 z 7

    Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies