An attempt to assess the effectiveness of a rescue and starting jump as part of activities carried out in designated water areas directly in deep water
An attempt to assess the effectiveness of a rescue and starting jump as part of activities carried out in designated water areas directly in deep water Próba oceny skuteczności skoku ratowniczego i startowego jako elementu działań prowadzonych na wyznaczonych obszarach wodnych bezpośrednio w wodzie głębokiej
Water rescue is constantly looking for solutions to improve the effectiveness of its operations. One of the elements of an action carried out directly in water is the rescue jump, whose effectiveness may determine the quality and success of the action taken. Therefore, a study was carried out to assess the effectiveness of a rescuer reaching a drowning person depending on the method of entry into the water. Comparisons were made between a traditional rescue jump (forward or stride entry) and a start jump used in sports. The observations also took into account factors related to the location of the operation (swimming pool, inland), the distance from the shore and the depth of immersion of the drowning person. The results show a significantly longer time for the rescuer to reach the drowning person after the rescue jump as compared to the start jump. Under standard swimming conditions, regardless of the distance and depth of immersion of the drowning person, all subjects reached the victim in the first attempt. Observations carried out in the conditions of designated inland water areas revealed comparable effectiveness in finding a simulated drowning person submerged to a depth of 2m and a significantly shorter time to reach them in favour of the start jump.
W ratownictwie wodnym nieustannie poszukuje się rozwiązań prowadzących do poprawy skuteczności prowadzonych działań. Jednym z elementów akcji realizowanej bezpośrednio w wodzie jest skok ratowniczy którego skuteczność może przesądzać o jakości i sukcesie podjętych czynności. Przeprowadzono zatem próbę oceny skuteczności dotarcia ratownika wodnego do osoby tonącej w zależności od zastosowanego sposobu wejścia do wody. Porównaniu poddano tradycyjny skok ratowniczy (wykroczny lub rozkroczny) oraz sportowy skok startowy. W obserwacjach uwzględniono również czynniki związane z miejscem prowadzonych działań (pływalnia, śródlądzie), dystansem od brzegu oraz głębokością zanurzenia osoby tonącej. Uzyskane wyniki ukazują istotnie dłuższy czas dotarcia ratownika do osoby tonącej po zastosowaniu skoku ratowniczego w odniesieniu do skoku startowego. W warunkach standardowej pływalni niezależnie od dystansu oraz głębokości zanurzenia osoby tonącej wszyscy badani docierali do poszkodowanego w pierwszej próbie. Obserwacje przeprowadzone w warunkach wyznaczonych obszarów wodnych na śródlądziu ujawniły porównywalną skuteczność w odnajdowaniu zanurzonej na głębokość 2 m pozorowanej osoby tonącej oraz istotnie krótszy czas dopłynięcia do niej na korzyść skoku startowego.
Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies
Informacja
SZANOWNI CZYTELNICY!
UPRZEJMIE INFORMUJEMY, ŻE BIBLIOTEKA FUNKCJONUJE W NASTĘPUJĄCYCH GODZINACH:
Wypożyczalnia i Czytelnia Główna: poniedziałek – piątek od 9.00 do 19.00