There has recently been a significant increase in the number of publications on and applications of bioelectric signals for diagnostic purposes. While the use of ECG (electrocardiography) is not surprising, the use of signals from registration of brain activity (EEG) and muscles activity (EMG) still finds new applications in various fields. The authors focus on the use of EMG signals for estimating hand grip force. Currently, EMG signals are broadly used in limb rehabilitation after severe injuries, surgeries, long immobilizations. Such parameters as maximal voluntary contraction (MVC) used for that purpose do not enable comparison of the forces generated by the muscles, for example, of two different people. It is connected, inter alia, with individual features of the studied person, as well as with a significant scatter of the measured EMG values for the same muscle, e.g. on different days of EMG measurements. The paper presents results of preliminary research whose final effect is to develop a procedure allowing force estimation in force units and estimation of the accuracy of the results. A series of tests was performed on two people. The tests showed the most important elements influencing disturbance of homogeneity of the obtained measurements with the same stimulation of the muscle. The authors focus only on determining hand grip force.
W ostatnich czasach można zauważyć znaczny wzrost ilości publikacji jak i zastosowań sygnałów bioelektrycznych w celach diagnostycznych. O ile nikogo nie dziwi stosowanie sygnału EKG (elektrokardiografia), to wykorzystanie sygnałów pochodzących z rejestracji aktywności mózgu (EEG) czy mięśni (EMG) nie stanowi nowum. Tematem zainteresowań autorów jest wykorzystanie sygnałów EMG do szacowania siły zacisku ręki. Obecnie, można się spotkać z bardzo szerokim zastosowaniem sygnałów EMG przy rehabilitacji kończyn po silnych urazach, operacjach, długich unieruchomieniach. Wykorzystywane w tym celu parametry jak maximal voluntary contraction (MVC) nie umożliwiają porównywania sił generowanych przez mięśnie dla np. dwóch różnych osób. Jest to związane m.in. z czynnikami osobniczymi badanych, jak i z ze znacznym rozrzutem mierzonych wartości EMG dla tego samego mięśnia np. w różnych dniach wykonywania pomiarów EMG. W pracy zaprezentowano wyniki wstępnych badań, których końcowym efektem jest opracowanie procedury, która umożliwi estymację siły w jednostkach siły, wraz z oszacowaniem dokładności uzyskanego wyniku. Dla dwóch osób wykonano serię badań, w wyniku których zaobserwowano najważniejsze z elementów wpływających na zaburzenia jednorodności uzyskiwanych pomiarów przy takim samym pobudzaniu mięśnia. Skoncentrowano się wyłącznie na wyznaczaniu siły zacisku ręki.
Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies
Informacja
SZANOWNI CZYTELNICY!
UPRZEJMIE INFORMUJEMY, ŻE BIBLIOTEKA FUNKCJONUJE W NASTĘPUJĄCYCH GODZINACH:
Wypożyczalnia i Czytelnia Główna: poniedziałek – piątek od 9.00 do 19.00