Głównym celem tej pracy jest przedstawienie problemu strategicznego, jakim było stworzenie nowego systemu obrony, chroniącego główny szlak prowadzący z Francji do Hiszpanii, oraz ukazanie, że decyzje dotyczące strategii obronnej, podejmowane w danym kraju, nie zawsze są efektem wyboru najbardziej logicznego rozwiązania, lecz w wielu przypadkach są uzależnione od konfliktów wewnętrznych oraz cech charakteryzujących dany łańcuch dowodzenia. Niesnaski pomiędzy osobami, które zajmują poszczególne stopnie w hierarchii wojskowej, oraz ciągłe zmiany na stanowiskach dowódczych, wynikające z napływu nowych oficerów, stanowią dodatkowy czynnik, który utrudnia podejmowanie takich decyzji. Brak jasnych kryteriów dotyczących strategii oraz kontynuacji przyjętej linii działania prowadzi do poszukiwania alternatywnych rozwiązań tego samego problemu. W efekcie problem ten pozostaje nierozwiązany. Niniejszy artykuł pozwala zobaczyć, iż brak inicjatywy w omawianym okresie doprowadził do sytuacji, w której podczas czterech konfliktów, do jakich doszło w tym czasie między Hiszpanią a Francją (wojna dewolucyjna, 1667–1668; wojną Francji z koalicją, 1673–1678; reuniony, 1683–1684 oraz wojna Francji z Ligą Augsburską 1689–1697) wojska francuskie najechały Hiszpanię, przekraczając niebronioną granicę w Ampurdán.
The main aim of this work is to present the strategic problem of creating a new defense system, protecting the main route from France to Spain, and pointing out that that decisions on defense strategy made in a given country are not always the result of choosing the most logical solution but in many cases depend on internal conflicts and the characteristics of the chain of command. Disagreements between people who occupy different ranks in the military hierarchy and the constant changes in command posts, resulting from the influx of new officers, are an additional factor that makes such decisions difficult. The lack of clear criteria for strategy and continuation of the adopted line of action leads to the search for alternative solutions to the same problem. As a result, the problem remains unresolved. This article allows us to see how a lack of initiative during the period in question led to a situation where during the four conflicts that took place between Spain and France at that time (the War of Devolution, 1667–1668; the Franco-Dutch War, 1673–1678; the War of the Reunions, 1683–1684 and the War of the League of Augsburg, 1689–1697), the French troops invaded Spain crossing the undefended border at Ampurdán.
Основная цель этой работы–представить стратегическую проблему создания новой системы обороны, защищающей основной маршрут, ведущий из Франции в Испанию, и показать, что решения относительно стратегии обороны, принятые в данной стране, не всегда являются результатом логического выбора, а во многих случаях даже зависят от внутренних конфликтов и характеристик конкретной цепочки командования. Разногласия между людьми, занимающими различные должности в военной иерархии, а также постоянные изменения на руководящих постах в результате притока новых офицеров являются дополнительным фактором, усложняющих принятие таких решений. Отсутствие четких критериев относительно стратегии и продолжения принятой линии поведения приводит к поиску альтернативных решений той же проблемы, в результате чего она остается нерешенной. Данная статья позволяет увидеть, что отсутствие инициативы в рассматриваемый период привело к ситуации, когда во время четырех конфликтов, имевших место в то время между Испанией и Францией (война за передачу полномочий, 1667–1668 гг.; война между Францией и коалицией, 1673–1678 гг.; война воссоединения, 1683–1684 гг. и война Франции с Аугсбургской лигой 1689–1697 гг.), французские войска вторглись в Испанию, перейдя незащищенную границу в Эмпорде.